๗. สิริกาฬกัณณิชาดก

Sirikālakaṇṇijātakaṃ

kā nu kālena vaṇṇenāti idaṃ satthā jetavane viharanto anāthapiṇḍikaṃ ārabbha kathesi.

So hi sotāpattiphale patiṭṭhitakālato paṭṭhāya akhaṇḍāni pañca sīlāni rakkhati. Bhariyāpissa puttadhītaropi dāsāpi bhatiṃ gahetvā kammaṃ karontā kammakarāpi sabbe rakkhiṃsuyeva. Athekadivasaṃ bhikkhū dhammasabhāyaṃ kathaṃ samuṭṭhāpesuṃ āvuso anāthapiṇḍiko suci ceva suciparivāro ca hutvā caratīti. Satthā āgantvā kāya nuttha bhikkhave etarahi kathāya sannisinnāti pucchitvā imāya nāmāti vutte na bhikkhave idāneva pubbepi porāṇakapaṇḍitāpi suci ceva suciparivārā ca ahesunti vatvā tehi yācito atītaṃ āhara

atīte bārāṇasiyaṃ brahmadatte rajjaṃ kārente bodhisatto seṭṭhī hutvā dānaṃ adāsi sīlaṃ rakkhi uposathakammaṃ kari bhariyāpissa pañca sīlāni rakkhati puttadhītaropi dāsakammakaraporisāpi rakkhanti. So suciparivāraseṭṭhītveva paññāyittha. Athekadivasaṃ so cintesi sace mayā suciparivārasīlo koci āgamissati tassa mama nisīdanapallaṅkaṃ vā nipajjanasayanaṃ vā dātuṃ na yuttaṃ anucchiṭṭhaṃ aparibhuttaṃ dātuṃ vaṭṭatīti. Atha attano upaṭṭhāneyeva ekapassena aparibhuttaṃ pallaṅkañca sayanañca paññāpesi. Tasmiṃ samaye Cātummahārājikadevaloke virūpakkhamahārājassa dhītā kālakaṇṇī ca nāma dhataraṭṭhamahārājassa dhītā sirī ca nāmāti imā dve bahuṃ gandhamālaṃ ādāya anotatte kīḷissāmāti anotattatitthaṃ āgacchiṃsu. Tasmiṃ pana anotattadahe bahūni titthāni tesu buddhānaṃ titthe buddhāva nahāyanti paccekabuddhānaṃ titthe paccekabuddhāva nahāyanti bhakkhūnaṃ titthe bhikkhūva nahāyanti tāpasānaṃ titthe tāpasāva nahāyanti cātummahārājikādīsu chasu saggesu devaputtānaṃ titthe devaputtāva nahāyanti devadhītānaṃ titthe devadhītāva nahāyanti. Tatrīmā dve gantvā ahaṃ paṭhamaṃ nahāyissāmi ahaṃ paṭhamanti titthatthāya kalahaṃ kariṃsu. Kālakaṇṇī ahaṃ lokaṃ pālemi vicāremi tasmā paṭhamaṃ nahāyituṃ yuttamhīti vadati. Sirī ahaṃ mahārājassa issariyadāyikāya sammāpaṭipadāya ṭhitā tasmā paṭhamaṃ nahāyituṃ yuttamhīti vadati. Tā amhesu kaṃ paṭhamaṃ nahāyituṃ yuttarūpaṃ vā ayuttarūpaṃ vā cattāro mahārājā jānissantīti tesaṃ santikaṃ gantvā amhesu kā paṭhamaṃ anotattadahe nahāyituṃ yuttarūpāti pucchiṃsu. Dhataraṭṭhavirūpakkhā na sakkā amhehi vinicchitunti viruḷhakavessavaṇānaṃ bhāramakaṃsu. Te amhepi vinicchituṃ na sakkhissāma sakkassa pādamūlameva pesissāmāti tā sakkassa santikaṃ pesesuṃ. Sakko tāsaṃ vacanaṃ sutvā cintesi imā dvepi mama parisānaññeva dhītaro na sakkā mayā imaṃ aṭṭaṃ vinicchitunti. Atha sakko āha bārāṇasiyaṃ suciparivāro nāma seṭṭhī atthi tassa ghare Anucchiṭṭhāsanañceva anucchiṭṭhasayanañca paññattaṃ yā tattha nisīdituṃ vā sayituṃ vā labhati sā paṭhamaṃ nahāyituṃ yuttarūpāti. Taṃ sutvā kālakaṇṇī taṃkhaṇaññeva nīlavatthaṃ nivāsetvā nīlavilepanaṃ vilimpitvā nīlamaṇipilandhanaṃ pilandhitvā yantapāsāṇo viya devalokato otaritvā majjhimayāmasamanantarameva seṭṭhino pāsādassa upaṭṭhānadvāre sayanassa avidūre ṭhāne nīlaraṃsiṃ vissajjetvā ākāse aṭṭhāsi. Seṭṭhī oloketvā naṃ addasa saha dassanenevassa appiyā ahosi amanāpā. So tāya saddhiṃ sallapanto paṭhamaṃ gāthamāha

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๑๑๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. สิริกาฬกัณณิชาดก”