๗. ติตติรชาดก

7 Tittirajātakaṃ

ye vuḍḍhamapacāyantīti idaṃ satthā sāvatthiṃ gacchanto sārīputtattherassa senāsanapaṭibāhanaṃ ārabbha kathesi.

Anāthapiṇḍikena hi vihāraṃ kāretvā dūte pesite satthā rājagahā nikkhamma vesāliṃ patvā tattha yathābhirantaṃ viharitvā sāvatthiṃ gamissāmīti maggaṃ paṭipajji. Tena samayena chabbaggiyānaṃ antevāsikā purato purato gantvā therānaṃ senāsanesu agahitesveva idaṃ senāsanaṃ amhākaṃ upajjhāyassa idaṃ senāsanaṃ ācariyassa idaṃ amhākameva bhavissatīti senāsanāni palibuddhanti. Pacchā āgatā therā senāsanāni na labhanti. Sārīputtattherassāpi antevāsikā therassa senāsanaṃ pariyesantā na labhiṃsu. Thero senāsanaṃ alabhanto satthu senāsanasseva avidūre ekasmiṃ rukkhamūle nisajjāya ca caṅkamena ca vītināmesi. Satthā paccūsasamaye nikkhamitvā ukkāsi. Theropi ukkāsi. Ko esoti. Ahaṃ bhante sārīputtoti. Sārīputta imāya velāya idha kiṃ karosīti. So taṃ pavuttiṃ ārocesi. Satthu therassa vacanaṃ sutvā idāni tāva mayi jīvanteyeva bhikkhū aññamaññaṃ agāravā appatissā parinibbute kiṃ nu kho karissantīti āvajjentassa dhammasaṃvego udapādi. So pabhātāya rattiyā bhikkhusaṅghaṃ sannipātāpetvā bhikkhū paṭipucchi saccaṃ kira bhikkhave chabbaggiyā purato purato Gantvā therānaṃ bhikkhūnaṃ senāsanaṃ paṭibāhantīti. Saccaṃ bhagavāti. Tato chabbaṃggiye garahitvā dhammakathaṃ katvā bhikkhū āmantesi ko nu kho bhikkhave aggāsanaṃ aggodakaṃ aggapiṇḍaṃ arahatīti. Ekacce bhikkhū khattiyakulā pabbajitoti āhaṃsu ekacce brāhmaṇakulā ekacce gahapatikulā pabbajitoti. Apare vinayadharo dhammakathiko paṭhamassa jhānassa lābhī dutiyassa tatiyassa catutthassa jhānassa lābhīti. Apare sotāpanno sakadāgāmī anāgāmī arahā tevijjo chaḷabhiññoti āhaṃsu. Evaṃ tehi bhikkhūhi attano rucitavasena aggāsanādirahānaṃ kathitakāle satthā āha na bhikkhave mayhaṃ sāsane aggāsanādīni patvā khattiyakulā pabbajito pamāṇaṃ na brāhmaṇakulā na gahapatikulā pabbajito na vinayadharo na suttantiko nābhidhammiko na paṭhamajhānādilābhino na sotāpannādayo pamāṇaṃ atha kho bhikkhave imasmiṃ sāsane yathāvuḍḍhaṃ abhivādanaṃ paccuṭṭhānaṃ añjalikammaṃ sāmīcikammaṃ kātabbaṃ aggāsanaṃ aggodakaṃ aggapiṇḍaṃ laddhabbaṃ idamettha pamāṇaṃ tasmā vuḍḍhataro bhikkhu etesaṃ anucchaviko idāni kho pana bhikkhave sārīputto mayhaṃ aggasāvako anudhammacakkappavattako mama anantaraṃ senāsanaṃ laddhuṃ arahati so imaṃ rattiṃ senāsanaṃ alabhanto rukkhamūle vītināmesi tumhe idāneva evaṃ agāravā appatissā asabhāgavuttino gacchante gacchante kāle kinti katvā viharissathāti. Atha nesaṃ ovādadānatthāya pubbe bhikkhave tiracchānagatāpi na kho panetaṃ amahākaṃ paṭirūpaṃ Yaṃ mayaṃ aññamaññaṃ agāravā appatissā asabhāgavuttino vihareyyāma amhesu mahallakataraṃ jānitvā tassa abhivādanādīni karissāmāti sādhukaṃ vīmaṃsitvā ayanno mahallakoti ñatvā tassa abhivādanādīni katvā devapathaṃ pūrayamānā gatāti vatvā atītaṃ āhari.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓๙๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. ติตติรชาดก”