๒. สูจิชาดก
Sūcijātakaṃ
akakkasanti idaṃ satthā jetavane viharanto paññāpāramiṃ ārabbha kathesi. Vatthuṃ mahāummaṅgajātake āvībhavissati.
Tadā pana satthā bhikkhū āmantetvā na bhikkhave idāneva pubbepi tathāgato paññavā upāyakusaloyevāti vatvā atītaṃ āhari
atīte bārāṇasiyaṃ brahmadatte rajjaṃ kārente bodhisatto kāsikaraṭṭhe kammārakule nibbattitvā vayappatto pariyodātasippo Ahosi. Mātāpitaro panassa daliddā. Tesaṃ gāmato avidūre añño sahassakuṭiko kammāragāmo tattha kammārasahassajeṭṭhako kammāro rājavallabho aḍḍho mahaddhano. Tassekā dhītā ahosi uttamarūpadharā devaccharapaṭibhāgā janapadakalyāṇī lakkhaṇehi samannāgatā. Sāmantagāmesu manussā vāsīpharasuphālapācanādikārāpanatthāya taṃ gāmaṃ gantvā yebhuyyena taṃ kumārikaṃ passanti. Te attano attano gāmaṃ gantvā nisinnaṭṭhānādīsu tassā rūpaṃ vaṇṇenti. Bodhisatto taṃ sutvā savanasaṃsaggena bajjhitvā pādaparicārikaṃ naṃ karissāmīti uttamajātikaṃ ayaṃ gahetvā ekaṃ sukhumaṃ gharasūciṃ katvā pāse vijjhitvā udake upalāpetvā aparaṃpi tathārūpameva tassā kosakaṃ katvā pāse vijjhitvā iminā niyāmena tassā satta kosake akāsi. Kathaṃ akāsīti na vattabbaṃ. Bodhisattānañhi ñāṇamahantatāya kāraṇaṃ ijjhati. So taṃ sūciṃ nāḷikāya pakkhipitvā ovaṭṭikāya katvā taṃ gāmaṃ gantvā kammārajeṭṭhakassa vasanavīthiṃ pucchitvā tattha gantvā dvāre ṭhatvā ko mama hatthato evarūpaṃ nāma sūciṃ mūlena kīṇituṃ icchatīti sūciṃ vaṇṇento jeṭṭhakakammārassa gharadvārasamīpe ṭhatvā paṭhamaṃ gāthamāha