๖. ปัพพชิตวิเหฐกชาดก

Pabbajitaviheṭhakajātakaṃ

dubbaṇṇarūpanti idaṃ satthā jetavane viharanto lokatthacariyaṃ ārabbha kathesi. Vatthuṃ mahākaṇhajātake āvībhavissati.

Tadā pana satthā na bhikkhave idāneva pubbepi tathāgato lokassa atthaṃ caratiyevāti vatvā atītaṃ āhari

atīte bārāṇasiyaṃ brahmadatte rajjaṃ kārente bodhisatto sakko ahosi. Tadā eko vijjādharo mantavijjaṃ parivattetvā aḍḍharattikasamaye sirigabbhaṃ pavisitvā bārāṇasīrañño aggamahesiyā saddhiṃ aticarati. Tassāpi paricārikāyo rañño ārocesuṃ. Sā sayameva rājānaṃ upasaṅkamitvā āha deva eko puriso aḍḍha- rattikasamaye sirigabbhaṃ pavisitvā maṃ dūsetīti. Sakkhissasi panassa kiñci saññāṇaṃ kātunti. Sakkomi devāti. Sā jātihiṅgukapāṭiṃ āharāpetvā tassa purisassa rattiṃ āgantvā abhiramitvā gacchantassa piṭṭhiyaṃ pañcaṅgulikaṃ datvā pātova rañño ārocesi. Rājā manusse āṇāpesi gacchatha sabbadisāsu oloketvā piṭṭhiyaṃ jātihiṅgulikkhaṃ purisaṃ gaṇhathāti. Vijjādharopi rattiṃ anācāraṃ katvā divā susāne suriyaṃ namassanto ekapādena tiṭṭhati. Rājapurisā Taṃ disvā parivārayiṃsu. So pākaṭaṃ me kammaṃ jātanti vijjaṃ parivattetvā ākāsena uppatitvā gato. Rājā te disvā āgatapurise addasathāti pucchi. Āma addasāmāti. Ko nāmesoti. Pabbajito devāti. So hi rattiṃ anācāraṃ katvā divā pabbajitavesena vasati. Rājā ime divā samaṇavesena caritvā rattiṃ anācāraṃ karontīti pabbajitānaṃ kujjhitvā micchāgahaṇaṃ gahetvā mayhaṃ vijitā sabbe pabbajitā palāyantūti diṭṭhadiṭṭhaṭṭhāne rājāṇaṃ karissathāti bheriñcārāpesi. Tiyojanasatikā kāsikaraṭṭhā palāyitvā sabbe pabbajitā aññā rājadhāniyo agamiṃsu. Sakala- kāsikaraṭṭhe manussānaṃ ovādadāyako ekopi dhammikasamaṇabrāhmaṇo na ahosi. Anovādakā manussā pharusā ahesuṃ. Dānasīlādiṃ muñcetvā matamatā yebhuyyena apāye nibbattiṃsu. Sagge nibbattanakā nāma nāhesuṃ. Sakko navadevaputte apassanto kiṃ nu kho kāraṇanti āvajjetvā vijjādharaṃ nissāya bārāṇasīraññā kuddhena micchāgahaṇena pabbajitānaṃ raṭṭhā pabbājanīyabhāvaṃ ñatvā ṭhapetvā maṃ añño imassa rañño micchāgahaṇaṃ bhindituṃ samattho nāma natthi rañño ca raṭṭhavāsīnañca avassayo bhavissāmīti cintetvā nandamūlakapabbhāre paccekabuddhānaṃ santikaṃ gantvā vanditvā bhante mayhaṃ ekaṃ mahallakapaccekabuddhaṃ detha kāsikaraṭṭhaṃ pasādessāmīti āha. So saṅghattherameva labhi. Athassa pattacīvaraṃ gahetvā taṃ purato katvā sayaṃ pacchato hutvā sirasmiṃ añjaliṃ Ṭhapetvā paccekabuddhaṃ namassanto uttamarūpadharo māṇavako hutvā sakalanagarassa matthakena tikkhattuṃ vicaritvā rājadvāraṃ āgantvā ākāse aṭṭhāsi. Amaccā rañño ārocayiṃsu deva eko abhirūpo māṇavako ekaṃ samaṇaṃ ānetvā rājadvāre ākāse ṭhitoti. Rājā āsanā vuṭṭhāya sīhapañjare ṭhatvā māṇava kasmā tvaṃ abhirūpo samāno etassa virūpassa samaṇassa pattacīvaraṃ gahetvā namassamāno ṭhitoti tena saddhiṃ sallapanto paṭhamaṃ gāthamāha

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๒๐๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. ปัพพชิตวิเหฐกชาดก”