๗. อุปสิงฆปุปผกชาดก
Upasiṅghapupphajātakaṃ
yametanti idaṃ satthā jetavane viharanto aññataraṃ bhikkhuṃ ārabbha kathesi.
So kira jetavanā nikkhamitvā kosalaraṭṭhe aññataraṃ araññaṃ nissāya viharanto ekadivasaṃ padumasaraṃ otaritvā supupphitaṃ padumaṃ disvā adhovāte ṭhatvā upasiṅghi. Atha naṃ tasmiṃ vanasaṇḍe adhivatthā devatā mārisa gandhatheno nāma pavaraṃ idanti ekaṃ theyyaṅganti saṃvejesi. So tāya saṃvejito puna jetavanaṃ āgantvā satthāraṃ vanditvā nisinno kahaṃ bhikkhu vutthosīti pucchito asukavanasaṇḍe nāma tattheva maṃ devatā evaṃ nāma saṃvejesīti āha. Atha naṃ satthā na kho bhikkhu pupphaṃ upasiṅghanto tvameva devatāya saṃvejito porāṇakapaṇḍitāpi saṃvejitapubbāti vatvā tena yācito atītaṃ āhari
atīte bārāṇasiyaṃ brahmadatte rajjaṃ kārente bodhisatto ekasmiṃ kāsikagāme brāhmaṇakule nibbattitvā vayappatto takkasilāyaṃ uggahitasippo aparabhāge isipabbajjaṃ pabbajitvā ekaṃ padumasaraṃ nissāya upavasanto ekadivasaṃ etaṃ saraṃ otaritvā supupphitaṃ padumaṃ upasiṅghāyamāno aṭṭhāsi. Atha naṃ ekā devadhītā rukkhakkhandhe ṭhatvā saṃvejiyamānā paṭhamaṃ gāthamāha