Manojajātakaṃ

yathā cāpo ninnamatīti idaṃ satthā veḷuvane viharanto vipakkhasevakaṃ bhikkhuṃ ārabbha kathesi. Vatthuṃ heṭṭhā mahiḷāmukhajātake vitthāritameva. Tadā pana satthā na bhikkhave idāneva pubbepesa vipakkhasevakoyevāti vatvā atītaṃ āhari

atīte bārāṇasiyaṃ brahmadatte rajjaṃ kārente bodhisatto sīho hutvā sīhiyā saddhiṃ vasanto dve puttake labhi puttañca dhītarañca. Puttassa manojoti nāmaṃ ahosi. So vayappatto ekaṃ sīhapotikaṃ gaṇhi. Iti te pañca janā ahesuṃ. Manojo vane mahisādayo vadhitvā maṃsaṃ āharitvā mātāpitaro ca bhaginiñca pajāpatiñca posesi. So ekadivasaṃ gocarabhūmiyaṃ giriyaṃ nāma sigālaṃ palāyituṃ appahontaṃ urena nipannaṃ disvā kiṃ sammāti pucchitvā Upaṭṭhātukāmomhi sāmīti vutte sādhu upaṭṭhahassūti taṃ gahetvā attano vasanaṭṭhānaguhaṃ ānesi. Bodhisatto taṃ disvā tāta manoja sigālā nāma dussīlā pāpadhammā akicce niyojenti mā etaṃ attano santike karīti vārentopi nivāretuṃ nāsakkhi. Athekadisaṃ sigālo assamaṃsaṃ khāditukāmo manojaṃ āha sāmi amhehi ṭhapetvā assamaṃsaṃ aññaṃ akhāditapubbaṃ nāma natthi assaṃ gaṇhissāmāti. Kahaṃ pana samma assoti. Bārāṇasiyaṃ nadītīreti. So tassa vacanaṃ gahetvā tena saddhiṃ assānaṃ nadiyaṃ nahānavelāyaṃ gantvā ekaṃ assaṃ gahetvā piṭṭhiyaṃ āropetvā sīhavegena attano guhādvārameva āgato. Athassa pitā assamaṃsaṃ khāditvā tāta assā nāma rājattā rājāno ca anekamāyā kusalehi dhanuggahehi vijjhāpenti assamaṃsaṃ khādanasīhā nāma dīghāyukā na honti ito paṭṭhāya mā assaṃ gaṇhīti āha. So pitu vacanaṃ akatvā gaṇhateva. Sīho assaṃ gaṇhātīti sutvā rājā antonagareyeva assānaṃ pokkharaṇiṃ kāresi. Tatopi āgantvā gaṇhiyeva. Rājā assasālā kāretvā antosālāyameva tiṇodakaṃ dāpesi. Sīho pākāramatthakena gantvā antosālatopi gaṇhiyeva. Rājā ekaṃ akkhaṇavedhiṃ dhanuggahaṃ pakkosāpetvā sakkhissasi tāta sīhaṃ vijjhitunti āha. So sakkhissāmīti pākāraṃ nissāya sīhassāgamanamagge aṭṭakaṃ kāretvā aṭṭhāsi. Sīho āgantvā bahisusāne sigālaṃ ṭhapetvā