๕. ทัพพปุปผกชาดก
Dabbapupphajātakaṃ
anutīracārī bhaddanteti idaṃ satthā jetavane viharanto upanandaṃ sakyaputtaṃ ārabbha kathesi.
So hi sāsane pabbajitvā appicchādiguṇe pahāya mahātaṇho ahosi. Vassūpanāyikāya dve tayo vihāre pariggahetvā ekasmiṃ chattaṃ vā upāhanaṃ vā ekasmiṃ kattarayaṭṭhiṃ vā udakatumbaṃ vā Ṭhapetvā ekasmiṃ sayaṃ vasati. So ekasmiṃ janapadavihāre vassaṃ upagantvā bhikkhunā nāma appicchena bhavitabbanti ākāse candaṃ uṭṭhāpento viya bhikkhūnaṃ paccayasantosadīpakaṃ ariyavaṃsapaṭipadaṃ kathesi. Taṃ sutvā bhikkhū manāpāni pattacīvarāni chaḍḍetvā mattikapattāni ceva paṃsukūlacīvarāni ca gaṇhiṃsu. So tāni attano vasanaṭṭhāne ṭhapetvā vutthavasso pavāretvā yānakaṃ pūretvā jetavanaṃ gacchanto antarāmagge ekassa araññikavihārassa piṭṭhibhāge pāde valliyā palibuddhā addhā ettha kiñci laddhabbaṃ bhavissatīti taṃ vihāraṃ pāvisi. Tattha dve mahallakā bhikkhū vassaṃ upagacchiṃsu. Te dve ca thūlasāṭake ekañca sukhumaṃ kambalaṃ labhitvā bhājetuṃ asakkontā taṃ disvā thero no bhājetvā dassatīti tuṭṭhacittā mayaṃ bhante imaṃ vassāvāsikaṃ bhājetuṃ na sakkoma imaṃ no nissāya vivādo hoti idaṃ amhākaṃ bhājetvā dethāti āhaṃsu. So sādhu bhājessāmīti dve thūlasāṭake dvinnaṃ bhājetvā ayaṃ amhākaṃ vinayadharānaṃ pāpuṇātīti kambalaṃ gahetvā pakkāmi. Tepi therā kambale sālayā teneva saddhiṃ jetavanaṃ gantvā vinayadharānaṃ bhikkhūnaṃ etamatthaṃ ārocetvā labbhati nu kho bhante vinayadharānaṃ evaṃ vilopaṃ khāditunti āhaṃsu. Bhikkhū upanandattherena ābhataṃ patta- cīvararāsiṃ disvā mahāpuññosi tvaṃ āvuso bahuṃ te pattacīvaraṃ laddhanti vadiṃsu. So kuto me āvuso puññaṃ iminā me upāyena idaṃ laddhanti sabbaṃ kathesi. Bhikkhū dhammasabhāyaṃ kathaṃ Samuṭṭhāpesuṃ āvuso upanando sakyaputto mahātaṇho mahālobhoti. Satthā āgantvā kāya nuttha bhikkhave etarahi kathāya sannisinnāti pucchitvā imāya nāmāti vutte na bhikkhave upanandena paṭipadāya anucchavikaṃ kataṃ parassa paṭipadaṃ kathentena nāma bhikkhunā paṭhamaṃ attano anucchavikaṃ katvā pacchā paro ovaditabboti