๑. คิชฌชาดก

Navakanipātajātakaṭṭhakathā

gijjhajātakaṃ

parisaṅkupatho nāmāti idaṃ satthā jetavane viharanto ekaṃ dubbacaṃ bhikkhuṃ ārabbha kathesi.

So kira eko kulaputto niyyānikasāsane pabbajitvāpi atthakāmehi ācariyupajjhāyehi ceva sabrahmacārīhi ca evante abhikkamitabbaṃ evaṃ paṭikkamitabbaṃ evaṃ āloketabbaṃ evaṃ viloketabbaṃ evaṃ sammiñjitabbaṃ evaṃ pasāretabbaṃ evaṃ nivāsetabbaṃ evaṃ pārupitabbaṃ evaṃ patto gahetabbo yāpanamattaṃ bhattaṃ gahetvā paccavekkhitvāva paribhuñjitabbaṃ indriyesu guttadvārena bhojane mattaññunā jāgariyamanuyuttena bhavitabbaṃ idaṃ āgantukavattaṃ nāma jānitabbaṃ idaṃ gamikavattaṃ nāma imāni cuddasa khandhakavattāni asīti mahāvattāni tattha te sammā vattitabbaṃ ime terasa dhutaṅgaguṇā nāma ete samādāya vattitabbanti ovadiyamāno dubbaco ahosi akkhamo appadakkhiṇaggāhī anusāsaniṃ ahaṃ tumhe na vadāmi tumhe maṃ kasmā vadetha ahameva attano atthaṃ vā anatthaṃ vā karissāmīti attānaṃ avacanīyaṃ akāsi. Athassa dubbacabhāvaṃ Ñatvā bhikkhū dhammasabhāyaṃ aguṇakathaṃ kathentā nisīdiṃsu. Satthā āgantvā kāya nuttha bhikkhave etarahi kathāya sannisinnāti pucchitvā imāya nāmāti vutte taṃ bhikkhuṃ pakkosāpetvā saccaṃ kira tvaṃ dubbacosīti pucchitvā saccanti vutte kasmā bhikkhu evarūpe niyyānikasāsane pabbajitvā atthakāmānaṃ vacanaṃ na karosi pubbepi tvaṃ vacanaṃ akatvā verabbhavātamukhe cuṇṇavicuṇṇo jātoti vatvā atītaṃ āhari

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๕๗๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. คิชฌชาดก”