10. Mahāvāṇijajātakaṃ.

Vāṇijā samitiṃ katvāti idaṃ satthā jetavane viharanto sāvatthīvāsino vāṇije ārabbha kathesi.

Te kira vohāratthāya gacchantā satthu mahādānaṃ datvā saraṇesu ca sīlesu ca patiṭṭhāya bhante sace arogā āgamissāma puna tumhākaṃ pāde vandissāmāti vatvā pañcasatehi sakaṭehi nikkhamitvā kantāraṃ patvā maggaṃ asallakkhetvā maggamūḷhā nirudake nirāhāre araññe vicarantā ekaṃ nāgapariggahitaṃ nigrodharukkhaṃ disvā sakaṭāni mocetvā rukkhamūle nisīdiṃsu. Te tassa udakatiṇāniviya nīlāni siniddhāni pattāni udakapuṇṇāniviya ca sākhāni disvā cintayiṃsu imasmiṃ rukkhe udakaṃ sañcaraṇaṃviya paññāyati imassa purimasākhaṃ chindāma pānīyaṃ yo dassatīti. Atheko rukkhaṃ abhirūhitvā sākhaṃ chindi. Tālakhandhappamāṇā udakadhārā pavatti. Te tattha nhātvā pivitvā ca dakkhiṇasākhaṃ chindiṃsu. Tato nānaggarasabhojanaṃ nikkhami. Taṃ bhuñjitvā pacchimasākhaṃ chindiṃsu. Tato alaṅkataitthiyo nikkhamiṃsu. Tāhi saddhiṃ abhiramitvā uttarasākhaṃ chindiṃsu. Tato satta ratanāni nikkhamiṃsu. Tāni gahetvā pañca sakaṭastāni pūretvā sāvatthiṃ paccāgantvā dhanaṃ saṅgopetvā gandhamālādihatthā jetavanaṃ gantvā satthāraṃ vanditvā pūjetvā ekamantaṃ nisinnā dhammakathaṃ sutvā nimantetvā punadivase mahādānaṃ Datvā bhante imasmiṃ dāne amhākaṃ dhanadāyikāya rukkhadevatāya pattiṃ demāti pattiṃ adaṃsu. Satthā niṭṭhitabhattakicco katararukkhadevatāya pattiṃ dethāti pucchi. Vāṇijā nigrodharukkhe dhanassa laddhakāraṇaṃ tathāgatassa ārocesuṃ. Satthā tumhe tāva mattaññutāya taṇhāvasikā ahutvā dhanaṃ labhittha pubbe pana amattaññutāya taṇhāvasikā dhanañca jīvitañca jahiṃsūti vatvā tehi yācito atītaṃ āhari

atīte bārāṇasīnagaraṃ tadeva kantāraṃ sveva nigrodho. Vāṇijā maggamūḷhā tameva nigrodhaṃ passiṃsu.