12. Dasabrāhmaṇajātakaṃ.

Rājā avoca vidhūranti idaṃ satthā jetavane viharanto asadisadānaṃ ārabbha kathesi. Taṃ aṭṭhanipāte vidhūrajātake vitthāritameva.

Rājā kira taṃ dānaṃ dadanto satthāraṃ jeṭṭhakaṃ katvā pañca bhikkhusatāni vicinitvā gaṇhitvā mahākhīṇāsavānaññeva adāsi. Athassa bhikkhū guṇakathaṃ kathentā āvuso rājā asadisadānaṃ dento vicinitvā maggaphalaṭṭhāne adāsīti dhammasabhāyaṃ kathaṃ samuṭṭhāpesuṃ. Satthā āgantvā kāyanuttha bhikkhave etarahi kathāya sannisinnāti pucchitvā imāyanāmāti vutte anacchariyaṃ bhikkhave yaṃ kosalarājā mādisassa buddhassa upaṭṭhāko hutvā viceyya dānaṃ deti porāṇakapaṇḍitā anuppanne buddhe viceyya dānaṃ adaṃsūti vatvā tehi yācito atītaṃ āhari

atīte bhikkhave kururaṭṭhe indapattanagare yudhiṭṭhilagotto korabyo rājā rajjaṃ kāresi. Tassa vidhūronāma amacco atthañca dhammañca anusāsi. Rājā sakalajambūdīpaṃ khobhento mahādānaṃ deti. Manussesu taṃ gahetvā bhuñjantesu ekopi pañcasīlamattaṃ rakkhantonāma natthi sabbe dussīlāva. Dānaṃ rājānaṃ na toseti. Rājā viceyya dānaṃ mahapphalanti sīlavantānaṃ dātukāmo hutvā cintesi vidhūrapaṇḍitena saddhiṃ mantayissāmīti. So taṃ upaṭṭhānaṃ āgataṃ āsane nisīdāpetvā pañhaṃ pucchi.