6. Kāñcanakkhandhajātakaṃ

yo pahaṭṭhena cittenāti idaṃ satthā jetavane viharanto aññataraṃ bhikkhuṃ ārabbha kathesi.

Eko kira sāvatthīvāsī kulaputto satthu dhammadesanaṃ sutvā ratanasāsane uraṃ datvā pabbaji. Athassa ācariyupajjhāyā āvuso ekavidhena sīlannāma duvidhena tividhena catuvidhena pañcavidhena chabbidhena sattavidhena aṭṭhavidhena navavidhena dasavidhena bahuvidhena sīlannāma idaṃ cūḷasīlannāma idaṃ majjhimasīlannāma idaṃ mahāsīlannāma idaṃ pāṭimokkhasaṃvarasīlannāma idaṃ indriyasaṃvarasīlannāma idaṃ ājīvapārisuddhisīlannāma idaṃ paccayapaṭisevanasīlannāmāti sīlaṃ ācikkhanti. So cintesi idaṃ sīlannāma atibahuṃ ahaṃ ettakaṃ samādāya vattituṃ na sakkhissāmi sīlaṃ pūretuṃ asakkontassa ca nāma pabbajjāya ko attho ahaṃ gihī hutvā dānādīni puññāni karissāmi puttadārañca posessāmīti evaṃ pana cintetvā bhante ahaṃ sīlaṃ Rakkhituṃ na sakkhissāmi asakkontassa pabbajjāya ko attho ahaṃ hīnāyāvaṭaṭissāmi tumhākaṃ pattacīvaraṃ gaṇhathāti āha. Atha naṃ ācariyupajjhāyā āhaṃsu āvuso evaṃ sante dasabalaṃ vanditvā yāhīti. Te taṃ ādāya satthu santikaṃ dhammasabhaṃ agamaṃsu.

Satthā taṃ disvāva kiṃ bhikkhave anatthikaṃ bhikkhuṃ ādāya āgatatthāti āha. Bhante ayaṃ bhikkhu ahaṃ sīlaṃ rakkhituṃ na sakkhissāmīti pattacīvaraṃ niyyādeti atha naṃ mayaṃ gahetvā āgatāti. Kasmā pana tumhe bhikkhave imassa bhikkhuno bahuṃ sīlaṃ ācikkhatha yattakaṃ esa rakkhituṃ sakkoti tattakameva rakkhissati ito paṭṭhāya tumhe etaṃ mā kiñci avacuttha ahameva kattabbaṃ jānissāmīti ehi tvaṃ bhikkhu kiṃ te bahunā sīlena tīṇiyeva sīlāni rakkhituṃ na sakkhissasīti. Sakkhissāmi bhanteti. Tenahi tvaṃ ito paṭṭhāya kāyadvāraṃ vacīdvāraṃ manodvāranti tīṇi dvārāni rakkha mā kāyena pāpakammaṃ kari mā vācāya mā manasā gaccha mā hīnāyāvaṭṭa imāni tīṇiyeva sīlāni rakkhāti. Ettāvatā so bhikkhu tuṭṭhamānaso sādhu bhante rakkhissāmi imāni tīṇi sīlānīti satthāraṃ vanditvā ācariyupajjhāyehi saddhiṃyeva agamāsi. So tāni tīṇi sīlāni pūrentova aññāsi ācariyupajjhāyehi mayhaṃ ācikkhitaṃ sīlampi ettakameva te pana attano abuddhabhāvena maṃ bujjhāpetuṃ nāsakkhiṃsu sammāsambuddho attano buddhasubuddhatāya anuttaradhammarājatāya ettakaṃ sīlaṃ tīsuyeva dvāresu pakkhipitvā maṃ gaṇhāpesi Avassayo vata me satthā jātoti vipassanaṃ vaḍḍhetvā katipāheneva arahatte patiṭṭhāsi. Taṃ pavuttiṃ ñatvā dhammasabhāyaṃ sannipatitvā bhikkhū āvuso taṃ kira bhikkhuṃ sīlāni rakkhituṃ na sakkomīti hīnāyāvaṭṭantaṃ sabbasīlāni tīhi koṭṭhāsehi saṅkhipitvā gāhāpetvā satthā arahattaṃ pāpesi aho buddhā nāma acchariyamanussāti buddhaguṇe kathentā nisīdiṃsu. Satthā āgantvā kāya nuttha bhikkhave etarahi kathāya sannisinnāti pucchitvā imāya nāmāti vutte na bhikkhave idāneva atigarukopi bhāro koṭṭhāsavasena bhājetvā dinno lahuko viya hoti pubbepi paṇḍitā mahantaṃ kāñcanakkhandhaṃ labhitvā ukkhipituṃ asakkontāpi vibhāgaṃ katvā ukkhipitvā agamaṃsūti vatvā atītaṃ āhari.