7. Ucchaṅgajātakaṃ

ucchaṅge deva me puttoti idaṃ satthā jetavane viharanto aññataraṃ janapaditthiṃ ārabbha kathesi.

Ekasmiṃ hi samaye kosalaraṭṭhe tayo janā aññatarasmiṃ aṭavīmukhe kasanti. Tasmiṃ samaye antoaṭaviyaṃ corā manusse vilumpitvā palāyiṃsu. Manussā te core pariyesitvā apassantā taṃ ṭhānaṃ āgamma tumhe aṭaviyaṃ vilumpitvā idāni kasakā viya hothāti. Te corā imeti bandhitvā ānetvā kosalarañño adaṃsu. Athekā itthī āgantvā acchādanaṃ me dethāti paridevantī punappunaṃ rājanivesanaṃ pariyāti. Rājā tassā saddaṃ suṇitvā dethimissā acchādananti āha. Sāṭakaṃ gahetvā adaṃsu. Sā taṃ disvā nāhaṃ etaṃ acchādanaṃ yācāmi sāmikacchādanaṃ yācāmīti āha. Manussā gantvā rañño nivedayiṃsu na kiresā imaṃ acchādanaṃ katheti sāmikacchādanaṃ kathetīti. Atha naṃ rājā pakkosāpetvā tvaṃ kira sāmikacchādanaṃ yācasīti pucchi. Āma deva itthiyā hi sāmiko acchādanannāma sāmike hi asati sahassamūlampi sāṭakaṃ nivatthā itthī naggāyeva nāmāti. Imassa panatthassa sādhanatthaṃ.

Naggā nadī anodakā naggaṃ raṭṭhaṃ arājikaṃ