๗. มหาสุบินชาดก

7. Mahāsupinajātakaṃ

lāvūni sīdantīti idaṃ satthā jetavane viharanto soḷasa mahāsupine ārabbha kathesi.

Ekadivasaṃ kira kosalamahārājā rattiṃ niddūpagato pacchimayāme soḷasa mahāsupine disvā bhītatasito pabujjhitvā imesaṃ supinānaṃ Diṭṭhattā kinnu kho me bhavissatīti maraṇabhayatajjito sayanapiṭṭhe nisinnakova vītināmesi. Atha naṃ pabhātāya rattiyā brāhmaṇapurohitā upasaṅkamitvā sukhaṃ sayittha mahārājāti pucchiṃsu. Kuto me ācariyā sukhaṃ ajjāhaṃ paccūsasamaye soḷasa mahāsupine passiṃ somhi tesaṃ diṭṭhakālato paṭṭhāya bhayampattoti vadetha mahārāja sutvā jānissāmāti vutte brāhmaṇānaṃ diṭṭhasupine kathetvā kinnu kho imesaṃ diṭṭhakāraṇā bhavissatīti āha. Brāhmaṇā hatthe vidhuniṃsu. Kasmā hatthe vidhunathāti ca vutte kakkhaḷā mahārāja supināti. Kā tesaṃ nipphatti bhavissatīti. Rajjantarāyo rogantarāyo jīvitantarāyo cāti imesaṃ tiṇṇaṃ antarāyānaṃ aññataroti. Sappaṭikammā appaṭikammāti. Kāmaṃ ete supinā atipharusattā appaṭikammā mayampana te sappaṭikamme karissāma ete paṭikkamāpetuṃ asakkontānaṃ amhākaṃ sikkhitabhāvo nāma kiṃ karissatīti. Kiṃ pana katvā ācariyā paṭikkamāpessathāti. Sabbacatukkena yaññaṃ yajissāma mahārājāti . Rājā bhītatasito tenahi ācariyā mama jīvitaṃ tumhākaṃ hatthe hotu khippaṃ me sotthiṃ karothāti āha. Brāhmaṇā bahudhanaṃ labhissāma bahukhajjabhojanaṃ āharāpessāmāti haṭṭhatuṭṭhā mā cintayittha mahārājāti rājānaṃ samassāsetvā rājanivesanā nikkhamitvā bahinagare yaññāvāṭaṃ katvā bahū catuppadagaṇe thūnappaṇīte katvā pakkhigaṇe samāharitvā idañcidañca laddhuṃ vaṭṭatīti punappunaṃ sañcaranti.

Atha kho mallikā devī taṃ kāraṇaṃ ñatvā rājānaṃ upasaṅkamitvā pucchi kiṃ nu kho mahārāja brāhmaṇā punappunaṃ sañcarantīti. Sukhitā tvaṃ bhadde amhākaṃ kaṇṇamūle āsīvisaṃ sañcarantaṃ na jānāsīti. Kiṃ etaṃ mahārājāti. Mayā evarūpā dussupinā diṭṭhā brāhmaṇā tiṇṇaṃ antarāyānaṃ aññataro paññāyatīti vatvā tesaṃ paṭighātāya yaññaṃ yajissāmāti vatvā punappunaṃ sañcarantīti. Kiṃ pana te mahārāja sadevake loke aggabrāhmaṇo supinānaṃ paṭikammaṃ pucchitoti. Kataro pana so bhadde sadevake loke aggabrāhmaṇoti. Sadevake loke aggapuggalaṃ sabbaññuṃ visuddhaṃ nikkilesaṃ tathāgataṃ gotamaṃ mahābrāhmaṇaṃ na jānāsi so hi bhagavā supinantaraṃ jāneyya gaccha tvaṃ puccha mahārājāti. Sādhu devīti rājā vihāraṃ gantvā satthāraṃ vanditvā nisīdi. Satthā madhurassaraṃ nicchāretvā kinnu kho mahārāja atipageva āgatosīti. Ahaṃ bhante paccūsasamaye soḷasa mahāsupine disvā bhīto brāhmaṇānaṃ ārocesiṃ brāhmaṇā kakkhaḷā mahārāja supinā etesaṃ paṭighātanatthāya sabbacatukkena yaññaṃ yajissāmāti yaññaṃ sajjanti bahū pāṇā maraṇabhayatajjitā tumhe sadevake loke aggapuggalā atītānāgatapaccuppannaṃ upādāya natthi so ñeyyadhammo yo vo ñāṇamukhe āpāthaṃ nāgacchati etesaṃ me supinānaṃ nipphattiṃ kathetha bhagavāti. Evameva mahārāja sadevake loke ṭhapetvā maṃ añño etesaṃ supinānaṃ antaraṃ vā nipphattiṃ vā jānituṃ samattho nāma Natthi ahaṃ te kathessāmi apica kho pana tvaṃ diṭṭhaniyāmeneva supine kathehīti. Sādhu bhanteti rājā diṭṭhaniyāmeneva kathetuṃ ārabhi

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๕๕๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. มหาสุบินชาดก”