Tattha na santi devāti imasmiṃ loke sīlavantānaṃ olokanakā pāpānañca nisedhanakā na santi nūna devā. Pavasanti nūnāti evarūpesu vā kiccesu uppannesu nūna pavasanti pavāsaṃ gacchanti. Idha lokapālāti imasmiṃ loke lokapālasammatā samaṇabrāhmaṇāpi sīlavantā anuggahanakā na hi nūna santi. Sahasā karontānaṃ asaññatānanti sahasā avimaṃsitvā sāhasikaṃ dāruṇakammaṃ karontānaṃ dussīlānaṃ. Paṭisedhitāroti evarūpaṃ kammaṃ mā karittha, na labbhā

Etaṃ kātunti paṭisedhentā natthīti attho.

Evaṃ tāya sīlasampannāya paridevamānāya sakkassa devarañño nisinnāsanaṃ uṇhākāraṃ dassesi. Sakko ko nu kho maṃ sakkaṭṭhānato cāvetukāmoti āvajjento imaṃ kāraṇaṃ ñatvā bārāṇasīrājā atipharusaṃ kammaṃ karoti, sīlasampannaṃ sujātaṃ kilameti, gantuṃ idāni me vaṭṭatīti devalokā oruyha attano ānubhāvena hatthipiṭṭhe nisīditvā gacchantaṃ pāparājānaṃ hatthito otāretvā dhammagaṇḍikāya uttānaṃ nipajjāpetvā bodhisattaṃ ukkhipitvā sabbālaṅkārehi alaṅkaritvā rājavesaṃ gāhāpetvā hatthikkhandhe nisīdāpesi. Pharasuṃ ukkhipitvā ṭhitā sīsaṃ chindantā rañño sīsaṃ chindiṃsu. Chindanakāle yeva cassa rañño sīsabhāvaṃ jāniṃsu. Sakko devarājā dissamānakasarīreneva bodhisattassa santikaṃ gantvā bodhisattassa rājābhisekaṃ katvā sujātāyeva aggamahesiṭṭhānaṃ dāpesi. Amaccā ceva brāhmaṇagahapatikādayo ca sakkaṃ devarājānaṃ disvā adhammikarājā mārito, idāni amhehi sakkadattiko dhammikarājā laddhoti somanassappattā ahesuṃ. Sakkopi ākāse ṭhatvā ayaṃ vo sakkadattiko rājā laddhoti parisānaṃ ārocesi. Mahārāja tumhepi ito paṭṭhāya dhammena rajjaṃ kāressatha, sace hi rājā adhammiko hoti, devo akāle vassati, kāle na vassati, chātakabhayaṃ rogabhayaṃ sattubhayanti imāni tīṇi bhayāni upagatāneva hontīti

Ovadanto dutiyaṃ gāthamāha

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๐๑๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. มณิโจรชาดก”