Satthā bhikkhū āmnatetvā bhikkhave yathā te yakkhinīnaṃ vasaṃ gatā vāṇijā jīvitakkhayaṃ pattā, valāhakassarājassa vacanakarā sakasakaṭṭhānesu patiṭṭhitā, evameva buddhānaṃ ovādaṃ akarontā bhikkhūpi bhikkhuniyopi upāsakāpi upāsikāyopi catūsu apāyesu pañcavidhabandhanakammakaraṇaṭṭhānādīsu mahādukkhaṃ pāpuṇanti, ovādakarā pana tisso kulasampattiyo chakāmasagge vīsatibrahmaloketi imāni ceva ṭhānāni patvā amatamahānibbānaṃ sacchikatvā mahantaṃ sukhaṃ anubhavantīti vatvā abhisambuddho hutvā imā gāthā avoca

ye na kāhanti ovādaṃ narā buddhena desitaṃ

byasanaṃ te gamissanti rakkhasīhiva vāṇijā,

ye ca kāhanti ovādaṃ narā buddhena desitaṃ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๐๒๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. วลาหกัสสชาดก”