Tattha ayamassakarājena deso vicarito mayāti ayaṃ ramaṇīyo uyyānapadeso pubbe mayā assakarājena saddhiṃ vicarito. Anu kāmayakāmenāti anūti nipātamattaṃ. Mayā taṃ kāmayamānāya tena maṃ kāmayamānena sahāti attho. Piyenāti tasmiṃ attabhāve piyena. Navena sukhadukkhena porāṇaṃ apithiyyatīti bhante navena sukhena porāṇaṃ sukhaṃ navena ca dukkhena porāṇaṃ dukkhaṃ pithiyyati paṭicchādiyati, esā lokassa dhammatāti dīpeti. Tasmā assakaraññāva kīṭo piyataro mamanti yasmā navena porāṇaṃ pithiyyati, tasmā mama assakarājato Sataguṇena sahassaguṇena kīṭova piyataroti attho.

Taṃ sutvā assakarājā vippaṭisārī hutvā tattha ṭhito va kuṇapaṃ nīharāpetvā sīsaṃ nahātvā bodhisattaṃ vanditvā nagaraṃ pavisitvā aññaṃ aggamahesiṃ katvā dhammena rajjaṃ kāresi. Bodhisattopi taṃ rājānaṃ ovaditvā nissokaṃ katvā himavantameva agamāsi.

Satthā imaṃ dhammadesanaṃ āharitvā saccāni pakāsetvā jātakaṃ samodhānesi. Saccapariyosāne ukkaṇṭhito bhikkhu sotāpattiphale patiṭṭhahi. Tadā ubbarī purāṇadutiyikā ahosi, assakarājā ukkaṇṭhito bhikkhu, māṇavo sāriputto, tāpaso pana ahamevāti.

Assakajātakaṃ sattamaṃ.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๐๗๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. อัสสกชาดก”