Bhaveyya, sākhaggesu carantānaṃ cuṇṇavicuṇṇaṃ bhaveyyāti. Kahaṃ pana tumhe ṭhapethāti. Bodhisatto avidūre ekaṃ udumbaraṃ pakkaphalapiṇḍisampannaṃ dassetvā passetāni amhākaṃ hadayāni etasmiṃ udumbararukkhe olambantīti. Sace me hadayaṃ dassasi, ahantaṃ na māressāmīti. Tena hi maṃ ettha nehi, ahante rukkhe olambantaṃ dassāmīti. So taṃ ādāya tattha agamāsi. Bodhisatto tassa piṭṭhito uppatitvā udumbararukkhe nisīditvā samma bālasuṃsumāra imesaṃ sattānaṃ hadayaṃ nāma rukkhagge hotīti saññī ahosi bālosi, ahantaṃ vañcesiṃ, tava phalāphalaṃ taveva hotu, sarīrameva te mahantaṃ, paññā pana natthīti vatvā imamatthaṃ pakāsento imā gāthā avoca

alametehi ambehi jambūhi panasehi ca

yāni pāraṃ samuddassa, varaṃ mayhaṃ udumbaro.

Mahatī vata te bondi, na ca paññā tadūpikā,

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๐๗๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๘. สุงสุมารชาดก”