Brāhmaṇī attanā katakammassa uttānabhāvabhayena brāhmaṇe punappunaṃ kathentepi tuṇhī yeva ahosi. Tasmiṃ khaṇe naṭaputtassa etadahosi koṭṭhe nisīdāpitapurisena jārena bhavitabbaṃ, iminā gehasāmikena, brāhmaṇī pana attanā katakammassa pākaṭabhāvabhayena kiñci na kathesi, handāhaṃ imissā kammaṃ pakāsetvā jārassa koṭṭhake nisīdāpitabhāvaṃ brāhmaṇassa kathessāmīti. So brāhmaṇassa gehā nikkhantakālato paṭṭhāya itarassa gehappavesaṃ aticaraṇaṃ aggabhattabhuñjanaṃ brāhmaṇiyā dvāre ṭhatvā maggaṃ olokanaṃ itarassa koṭṭhe otāritabhāvanti sabbantaṃ pavuttiṃ ācikkhitvā dutiyaṃ gāthamāha

ahaṃ naṭosmi bhaddante bhikkhakosmi idhāgato,

ayaṃ hi koṭṭhamotiṇṇo ayaṃ so yaṃ gavesasīti.

Tattha ahaṃ naṭosmi bhaddanteti sāmi ahaṃ naṭajātiko varāko bhavāmi. Bhikkhakosmi idhāgatoti svāhaṃ imaṃ ṭhānaṃ bhikkhako bhikkhaṃ pariyesamāno āgatosmi. Ayaṃ hi koṭṭhamotiṇṇoti ayaṃ pana etassā jāro imaṃ bhattaṃ bhuñjanto tava bhayena koṭṭhaṃ otiṇṇo. Ayaṃ so yaṃ gavesasīti yaṃ tvaṃ kassa nu kho iminā ucchiṭṭhakena bhavitabbanti gavesasi, ayaṃ so.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๐๙๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. อุจฉิฏฐภัตตชาดก”