aduṭṭhacitto bhāseyya giraṃ saccūpasañhitanti.

Tattha isīnamantaraṃ katvāti chandāgativasena vivaraṃ katvā. Bharurājāti bharuraṭṭharājā. Iti me sutanti iti mayā pubbe etaṃ sutaṃ. Tasmā hi chandāgamananti yasmā hi chandāgamanaṃ gantvā bharurājā saha raṭṭhena ucchinno, tasmā chandāgamanaṃ paṇḍitā nappasaṃsanti. Aduṭṭhacittoti kilesehi adusitacitto hutvā bhāseyya. Saccūpasañhitanti sabhāvanissitaṃ atthanissitaṃ kāraṇanissitameva giraṃ Bhāseyya. Ye hi tattha bharurañño lañcaṃ gaṇhantassa ayuttaṃ etaṃ katanti paṭikkosantā saccūpasaṃhitaṃ giraṃ bhāsiṃsu, tesaṃ ṭhitaṭṭhānaṃ nālikeradīpe ajjāpi dīpakasahassaṃ paññāyatīti.

Satthā imaṃ dhammadesanaṃ āharitvā mahārāja chandāgatikena nāma na bhavitabbaṃ, dve pabbajitagaṇe kalahaṃ kāretuṃ na vaṭṭatīti vatvā jātakaṃ samodhānesi. Ahaṃ tena samayena jeṭṭhakaisi ahosinti. Rājā tathāgatassa bhattakiccaṃ katvā gatakāle manusse pesetvā titthiyārāmaṃ viddhaṃsāpesi. Titthiyā appatiṭṭhā ahesunti.

Bharurājajātakaṃ tatiyaṃ.