Atha naṃ rājā samma chattapāṇi kiṃ ārammaṇaṃ disvā amajjapo jātosīti pucchi. So taṃ kāraṇaṃ ācikkhanto imaṃ gāthamāha

pamattohaṃ mahārāja puttamaṃsāni khādasiṃ,

tassa sokenāhaṃ phuṭṭho majjapānaṃ vivajjayinti.

Ahaṃ mahārāja pubbe tādiso va bārāṇasirājā hutvā majjena vinā vattituṃ nāsakkhiṃ, amaṃsakabhattampi bhuñjituṃ nāsakkhiṃ. Nagare uposathadivasesu māghāṭo hoti. Bhattakārako pakkhassa terasiyaññeva maṃsaṃ gahetvā ṭhapesi. Taṃ dunnikkhittaṃ sunakhā khādiṃsu. Bhattakārako uposathadivase maṃsaṃ alabhitvā rañño nānaggarasabhojanaṃ pacitvā pāsādaṃ āropetvā upanāmetuṃ asakkonto deviṃ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๑๓๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. ธัมมัทธชชาดก”