Mahārāja pubbe ahaṃ bārāṇasiyaṃ kitavāso nāma rājā. Tassa me putto vijāyi. Jātakāle lakkhaṇapāṭhakā taṃ disvā mahārāja ayaṃ kumāro pānīyaṃ alabhitvā marissatīti āhaṃsu. Duṭṭhakumārotissa nāmaṃ ahosi. So viññutaṃ patto uparajjaṃ kāresi. Rājā kumāraṃ purato vā pacchato vā katvā vicari. Pānīyaṃ alabhitvā maraṇabhayena cassa catūsu dvāresu antonagaresu ca tattha tattha pokkharaṇiyo kāresi. Catukkādīsu maṇḍape kārāpetvā pānīyacāṭiyo ṭhapāpesi. So ekadivasaṃ alaṅkatapaṭiyatto pāto yeva uyyānaṃ gacchanto antarāmagge paccekabuddhaṃ passi. Mahājanopi paccekabuddhaṃ disvā tameva vandati pasaṃsati añjaliñcassa paggaṇhāti. So kumāro cintesi mādisena saddhiṃ gacchantā imaṃ muṇḍakaṃ vandanti pasaṃsanti añjaliñcassa paggaṇhantīti. So kupito hatthito oruyha paccekabuddhaṃ upasaṅkamitvā laddhante samaṇa bhattanti vatvā āma kumārāti

Vutte tassa hatthato pattaṃ gahetvā bhūmiyaṃ pātetvā saddhiṃ bhattena madditvā pādappahārena cuṇṇavicuṇṇaṃ akāsi. Paccekabuddho naṭṭho vatāyaṃ sattoti tassa mukhaṃ olokesi. Kumāro ahaṃ samaṇa kitavāsarañño putto nāmena duṭṭhakumāro nāma, tvaṃ me kuddho akkhīni ummīletvā olokento kiṃ karissasīti āha. Paccekabuddho bhinnapatto hutvā vehāsaṃ abbhuggantvā uttarahimavante nandamūlakapabbhārameva gato. Kumārassāpi taṃ khaṇaññeva pāpakammaṃ paripacci. So ḍayhāmīti samuggatasarīraḍāho tattheva pati. Tattha tattheva yattakaṃ pānīyaṃ, tattakaṃ pānīyaṃ sabbaṃ chijji. Mātikā sussiṃsu. Tattheva jīvitakkhayaṃ patvā avīcimhi nibbatti. Rājā taṃ pavattiṃ sutvā puttasokena abhibhūto cintesi ayaṃ me soko piyavatthuto uppajji, sace me sineho nābhavissa, soko na uppajjissa, itodāni me paṭṭhāya saviññāṇake vā aviññāṇake vā kismiñci vatthusmiṃ sineho nāma mā uppajjīti adhiṭṭhāsi. Tato paṭṭhāya sineho nāma natthi. Taṃ sandhāya kitavāso nāmāhanti gāthamāha. Tattha putto paccekabodhi me pattaṃ bhinditvā cavitoti mama putto paccekabodhipattaṃ bhinditvā cavito. Nisneho tassa kāraṇāti tadā uppannassa piyavatthussa kāraṇā nisneho jātoti attho.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๑๓๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. ธัมมัทธชชาดก”