Tasmiṃ khaṇe ubhopi te bhātaro mātaraṃ phalāni khādāpetvā purato katvā viṭapantare nisinnā taṃ āgacchantaṃ disvā mātaraṃ no disvāpi kiṃ karissatīti sākhantare nilīyiṃsu. Sopi kho sāhasikapuriso rukkhamūlaṃ āgantvā taṃ tesaṃ mātaraṃ jarādubbalaṃ andhaṃ disvā cintesi kiṃ me tucchahatthagamanena, imaṃ makkaṭiṃ vijjhitvā gahetvā gamissāmīti. So tassā vijjhanatthāya dhanuṃ ākaḍḍhi. Taṃ disvā bodhisatto tāta cullanandiya esa me puriso mātaraṃ vijjhitukāmo ahamassā jīvitadānaṃ dassāmi, tvaṃ mamaccayena mātaraṃ paṭijaggeyyāsīti vatvā sākhantarā nikkhamitvā bho puri mā me mātaraṃ vijjhi, esā andhā jarādubbalā, ahamassā jīvitadānaṃ demi, tvaṃ etaṃ amāretvā maṃ mārehīti tassa paṭiññaṃ gahetvā gantvā sarassa āsannaṭṭhāne nisīdi. So nikkāruṇo bodhisattaṃ vijjhitvā pātetvā mātarampissa vijjhituṃ puna dhanuṃ sannayhi. Taṃ disvā cullanandiyo ayaṃ me mātaraṃ vijjhitukāmo, ekadivasampi kho me mātā jīvamānā laddhajīvitā yeva nāma hoti, jīvitadānamassā dassāmīti sākhantarā nikkhamitvā bho purisa mā me mātaraṃ vijjhi, ahamassā jīvitadānaṃ dammi, tvaṃ maṃ vijjhitvā amhe dve bhātaro gahetvā amhākaṃ mātuyā jīvitadānaṃ dehīti tassa paṭiññaṃ gahetvā sarassa āsannaṭṭhāne nisīdi. So tampi vijjhitvā pātetvā ghare dārakānaṃ bhavissatīti mātarampi tesaṃ vijjhitvā pātetvā tayopi kājenādāya gehābhimukho pāyāsi. Athassa pāpapurisassa gehe asanī patitvā Bhariyañca dve ca dārake geheneva saddhiṃ jhāpesi, piṭṭhivaṃsathūṇatulāmattaṃ avasissi. Atha naṃ gāmadvāre yeva eko puriso disvā taṃ pavattiṃ ārocesi. So puttadārasokena abhibhūto tasmiṃ yeva ṭhāne maṃsakājañca dhanukkalāpañca chaḍḍetvā vatthaṃ pahāya naggo bāhā paggayha paridevamāno gantvā gharaṃ pāvisi. Athassa sā tulā bhijjitvā sīse patitvā sīsaṃ bhindi. Paṭhavī vivaraṃ adāsi. Avīcito jālā uṭṭhahi. So paṭhaviyā giliyamāno ācariyassa ovādaṃ saritvā imaṃ vata kāraṇaṃ disvā pārāsariyabrāhmaṇo mayhaṃ ovādamadāsīti paridevamāno imaṃ gāthadvayamāha

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๑๔๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. จุลลนันทิยชาดก”