Atīte aṅgamagadhavāsino aññamaññassa raṭṭhaṃ gacchantā ekadivasaṃ dvinnaṃ raṭṭhānaṃ sīmantare ekaṃ gharaṃ nissāya vasitvā suraṃ pivitvā macchamaṃsaṃ khāditvā pātova yānāni yojetvā pakkamiṃsu. Tesaṃ gatakāle eko gūthakhādakapāṇako gūthagandhena āgantvā tesaṃ nisinnaṭṭhāne chaḍḍitasuraṃ disvā pānīyaṃ pipāsāya pivitvā matto hutvā gūthapuñjaṃ abhiruhi. Allagūthaṃ tasmiṃ āruḷhe thokaṃ onami. So paṭhavī maṃ dhāretuṃ na sakkotīti viravati. Tasmiññeva khaṇe eko mattavāraṇo taṃ padesaṃ patvā gūthagandhaṃ ghāyitvā jigucchanto paṭikkami. So taṃ disvā esa mama bhayena palāyīti saññī hutvā iminā me saddhiṃ saṅgāmaṃ kātuṃ vaṭṭatīti taṃ avhayanto paṭhamaṃ gāthamāha

Sūro sūrena saṅgamma vikkantena pahārinā

ehi nāga nivattassu, kinnu bhīto palāyasi,

passantu aṅgamagadhā mamaṃ tuyhañca vikkamanti.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๑๖๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. คูถปาณกชาดก”