Atīte bārāṇasiyaṃ brahmadatte rajjaṃ kārente bodhisatto isipabbajjaṃ pabbajitvā abhiññā ca samāpattiyo ca nibbattetvā himavantappadese vāsaṃ kappesi. Tadā bārāṇasirājā attano puttassa brahmadattakumārassa parivārasampattiṃ disvā uppannasaṅko puttaṃ raṭṭhā pabbājesi. So asitābhuṃ nāma attano deviṃ ādāya himavantaṃ pavisitvā macchamaṃsaphalāphalāni khādanto paṇṇasālāya vāsaṃ kappesi. So ekaṃ kinnariṃ disvā paṭibaddhacitto imaṃ pajāpatiṃ karissāmīti asitābhuṃ agaṇetvā tassānupadaṃ agamāsi. Sā taṃ kinnariṃ anubandhamānaṃ disvā ayaṃ maṃ agaṇetvā kinnariṃ anubandhati, kiṃ me imināti virattacittā hutvā bodhisattaṃ upasaṅkamitvā vanditvā attano kasiṇaparikammaṃ kathāpetvā kasiṇaṃ olokentī abhiññā ca samāpattiyo ca nibbattetvā bodhisattaṃ vanditvā āgantvā attano paṇṇasāladvāre aṭṭhāsi. Brahmadattopi kinnariṃ anubandhanto vicaritvā tassā gatamaggampi adisvā chinnāso hutvā paṇṇasālābhimukho āgato. Asitābhū taṃ āgacchantaṃ disvā vehāsaṃ abbhuggantvā maṇivaṇṇe gaganatale ṭhitā ayyaputta taṃ nissāya mayā imaṃ jhānasukhaṃ laddhanti vatvā paṭhamaṃ gāthamāha

Tvamevadānimakari yaṃ kāmo byagamā tayi,

soyaṃ appaṭisandhiko kharā chinnaṃva renukanti

tattha tvamevadānimakarīti ayyaputta maṃ pahāya kinnariṃ anubandhanto tvameva idāni idaṃ akari. Yaṃ kāmo byagamā tayīti yaṃ mama tayi kāmo vigato vikkhambhanappahānena pahīno, yassa pahīnattā ahaṃ imaṃ visesaṃ pattāti dīpeti. Soyaṃ appaṭisandhikoti so pana kāmo idāni appaṭisandhiko jāto na sakkā paṭisandhituṃ. Kharā chinnaṃva renukanti kharo vuccati kakaco, renukaṃ vuccati hatthidanto. Yathā kakacachinno hatthidanto appaṭisandhiko jāto hoti na puna purimanayena allīyati, evaṃ puna mayhaṃ tayā saddhiṃ cittassa ghaṭanaṃ nāma natthīti.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๒๐๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. อสิตาภุชาดก”