๑๐. กปิชาดก
10 Kapijātakaṃ
ayaṃ isī upasamasaññame ratoti idaṃ satthā jetavane viharanto ekaṃ kuhakabhikkhuṃ ārabbha kathesi.
Tassa hi kuhakabhāvo bhikkhūsu pākaṭo jāto. Bhikkhū dhammasabhāyaṃ kathaṃ samuṭṭhāpesuṃ āvuso asuko bhikkhu niyyānike buddhasāsane pabbajitvā kuhakavattaṃ pūretīti. Satthā āgantvā kāyanuttha bhikkhave etarahi kathāya sannisinnāti pucchitvā imāya nāmāti vutte na bhikkhave esa bhikkhu idāneva kuhako, pubbepi kuhakova aggimattassa kāraṇā makkaṭo hutvā kuhakamakāsīti vatvā atītaṃ āhari.
Atīte bārāṇasiyaṃ brahmadatte rajjaṃ kārente bodhisatto kāsikaraṭṭhe brāhmaṇakule nibbattitvā vayappatto puttassa ādhāvitvā paridhāvitvā vicaraṇakāle brāhmaṇiyā matāya puttaṃ aṅkenādāya himavantaṃ pavisitvā isipabbajjaṃ pabbajitvā tampi puttaṃ tāpasakumāraṃ katvā paṇṇasālāyaṃ vāsaṃ kappesi. Vassārattasamaye ca acchinnadhāre deve vassante eko makkaṭo sītena pīḷito dante khādanto kampento vicarati. Bodhisatto mahante dārukkhandhe āharitvā aggiṃ katvā mañcake nipajji. Puttakopissa pāde parimajjamāno nisīdi. So makkaṭo ekassa matatāpasassa santakāni vakkalāni nivāsetvā pārupetvā ca ajinacammaṃ ekaṃsaṃ katvā