Dūsako ghaṭṭanatāya rosako lāmakabhāvena jammo. Sace vajeti yadi imaṃ paṇṇasālaṃ upavaje paviseyya sabbaṃ uccārapassāvakaraṇena ca aggidānena ca dūseyyāti.

Evañca pana vatvā bodhisatto ummukaṃ gahetvā taṃ santāsetvā palāpesi. So uppatitvā vanaṃ pakkhanto tathā pakkhanto yeva ahosi, na puna taṃ ṭhānaṃ agamāsi. Bodhisatto abhiññā ca samāpattiyo ca nibbattetvā tāpasakumārassa kasiṇaparikammaṃ ācikkhi. So ca abhiññā ca samāpattiyo ca uppādesi. Te ubhopi aparihīnajjhānā brahmalokaparāyanā ahesuṃ.

Satthā na bhikkhave idāneva porāṇakato paṭṭhāyapesa kuhako yevāti imaṃ dhammadesanaṃ āharitvā saccāni pakāsetvā jātakaṃ samodhānesi. Saccapariyosāne keci sotāpannā keci sakadāgāmino keci anāgāmino ahesuṃ. Tadā makkaṭo kuhako bhikkhu ahosi, putto rāhulo, pitā pana ahamevāti.

Kapijātakaṃ dasamaṃ.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๒๗๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. กปิชาดก”