paṭirūpena caraṃ sa maggadūsīti 1-.

Buddhādayo pana paṭivedhaariyo nāma. Tena vuttaṃ ariyā vuccanti buddhā ca paccekabuddhā ca buddhasāvakā cāti. Tesu idha ācāraariyo adhippeto. Anariyanti dussīlaṃ pāpadhammaṃ. Kubbanti pāṇātipātādikaṃ pañcavidhadussīlakammaṃ karontaṃ ekameva vā etaṃ atthapadaṃ anariyaṃ hīnaṃ lāmakaṃ pañcaverabhayakammaṃ karontaṃ puggalaṃ. Yoti so ca khattiyādīsu yokoci. Daṇḍenāti yena kenaci paharaṇakena. Nisedhatīti mā puna evarūpaṃ karīti paharanto vāreti. Sāsanaṃ taṃ na taṃ veranti mahārāja akattabbaṃ karonte puttadhītaro vā antevāsike vā evaṃ paharitvā nisedhanannāma imasmiṃ loke sāsanaṃ anusiṭṭhi ovādo (so) na veraṃ. Iti naṃ paṇḍitā vidūti evameva taṃ paṇḍitā jānanti. Tasmā mahārāja tvampi evaṃ jānāhi evarūpe ṭhāne veraṃ kātuṃ nārahasi sacepi tvaṃ mahārāja mayā evaṃ sikkhāpito na bhavissa gacchante kāle pūvasakkhalikādīni ceva phalādīni ca haranto corakammesu paluddho anupubbena sandhicchedapanthaghāṭagāma- ghāṭakādīni katvā rājāparādhiko coroti sahoḍhaṃ gahetvā rañño dassito gacchathassa dosānurūpaṃ daṇḍaṃ karothāti daṇḍabhayaṃ apāpuṇissa kuto te evarūpā sampatti abhavissa nanu mampi nissāya imaṃ issariyaṃ tayā suladdhanti evaṃ ācariyo rājānaṃ saññāpesi.

Parivāretvā ṭhitā amaccāpi tassa kathaṃ sutvā saccaṃ deva idaṃ issariyaṃ tumhākaṃ ācariyassa santakanti āhaṃsu. Tasmiṃ khaṇe rājā ācariyassa guṇaṃ sallakkhetvā sabbaṃ issariyaṃ te ācariya dammi rajjaṃ sampaṭicchāti āha. Ācariyo na me mahārāja rajjenatthoti paṭikkhipi. Rājā takkasilaṃ pesetvā ācariyassa puttadāraṃ ānāpetvā mahantaṃ issariyaṃ datvā tameva purohitaṃ katvā pituṭṭhāne ṭhapetvā tassa ovāde ṭhito dānādīni puññāni katvā saggaparāyano ahosi.