nāyaṃ gharānaṃ kusalo lolo ayaṃ valīmukho

kataṃ kataṃ kho padūseyya evaṃdhammamidaṃ kulanti.

Tattha nāyaṃ gharānaṃ kusaloti ayaṃ satto na gharānaṃ kusalo gharānaṃ vicāretuṃ vā kāretuṃ vā cheko na hoti. Loloti lolajātiko. Valīmukhoti valiyo mukhe assāti valīmukho. Evaṃdhammamidaṃ kulanti idaṃ makkaṭakulaṃ nāma kataṃ dūsetabbaṃ vināsetabbanti evaṃsabhāvaṃ.

Amaccā evaṃ bhavissati devāti taṃ apanetvā ekāhadvīhaccayena puna tameva alaṅkaritvā vinicchayaṭṭhānaṃ ānetvā ayaṃ deva pitu mahārājassa kāle vinicchayāmacco vinicchayasuttamassa suppavattati imaṃ saṅgaṇhitvā vinicchayakammaṃ vicāretuṃ vaṭṭatīti āhaṃsu. Kumāro taṃ oloketvā cittavato sampannamanussassa lomaṃ nāma evarūpaṃ na hoti ayampi nicittako vānaro vinicchayakammaṃ kātuṃ na sakkhissatīti ñatvā dutiyaṃ gāthamāha

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๓๑๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. คามณิจันทชาดก”