nayidaṃ cittavato lomaṃ nāyaṃ assāsiko migo

satthaṃ me janasandhena nāyaṃ kiñci vijānatīti.

Tattha nayidaṃ cittavato lomanti yaṃ idaṃ etassa sarīre pharusalomaṃ idaṃ vicāraṇapaññāya sampayuttacittavato na hoti pākatikacittena pana acittako nāma tiracchānagato natthi. Nāyaṃ assāsikoti ayaṃ avassayo vā hutvā anusāsaniṃ vā datvā aññaṃ assāsetuṃ asamatthatāya na assāsiko. Migoti makkaṭo. Satthaṃ me janasandhenāti mayhaṃ pitarā janasandhena etaṃ satthaṃ kathitaṃ makkaṭo nāma kāraṇākāraṇaṃ na jānātīti evaṃ anusāsanī dinnāti dīpeti. Nāyaṃ kiñci vijānatīti tasmā ayaṃ vānaro nāma na kiñci jānātīti niṭṭhamettha gantabbaṃ. Pāliyaṃ pana nāyaṃ kiñci na dūsayeti likhitaṃ. Taṃ aṭṭhakathāyaṃ natthi.

Amaccā imampi kathaṃ sutvā evaṃ bhavissati devāti taṃ apanetvā punapi ekadivasaṃ tameva alaṅkaritvā vinicchayaṭṭhānaṃ ānetvā ayaṃ deva puriso pitu mahārājassa kāle mātupaṭṭhānapitupaṭṭhānapūrako kule jeṭṭhāpacāyikakammakārako imaṃ saṅgaṇhituṃ vaṭṭatīti āhaṃsu. Puna kumāro taṃ oloketvā makkaṭā nāma calacittā evarūpaṃ kammaṃ kātuṃ na samatthāti cintetvā tatiyaṃ gāthamāha

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๓๑๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. คามณิจันทชาดก”