๒. มุทุปาณิชาดก

mudupāṇijātakaṃ

pāṇi ce muduko cassāti idaṃ satthā jetavane viharanto ekaṃ ukkaṇṭhitabhikkhuṃ ārabbha kathesi.

Taṃ hi satthā dhammasabhaṃ ānītaṃ saccaṃ kira tvaṃ bhikkhu ukkaṇṭhitosīti pucchitvā saccanti vutte bhikkhu itthiyo nāmetā kilesavasena gamanato arakkhiyā porāṇakapaṇḍitāpi attano dhītaraṃ hatthe gahetvā rakkhantāpi rakkhituṃ nāsakkhiṃsu pitaraṃ hatthe gahetvā ṭhitāva pitaraṃ ajānāpetvāva kilesavasena purisena saddhiṃ palāyīti vatvā tuṇhī ahosi tehi yācito atītaṃ āhari.

Atīte bārāṇasiyaṃ brahmadatte rajjaṃ kārente bodhisatto tassa aggamahesiyā kucchimhi nibbattitvā vayappatto takkasilāyaṃ sabbasippāni uggaṇhitvā pitu accayena rajje patiṭṭhāya dhammena rajjaṃ kāresi. So dhītarañca bhāgineyyañca dvepi attano nivesane posento ekadivasaṃ amaccehi saddhiṃ nisinno mamaccayena mayhaṃ bhāgineyyo rājā bhavissati dhītāpi me tasseva aggamahesī bhavissatīti vatvā aparabhāge tesaṃ vayappattakāle puna amaccehi saddhiṃ nisinno mayhaṃ bhāgineyyassa aññassa rañño dhītaraṃ ānessāmi mayhaṃ dhītaraṃ aññasmiṃ ca rājakule dassāmi evaṃ no ñātakā bahutarā bhavissantīti āha. Te amaccā sampaṭicchiṃsu. Atha rājā bhāgineyyassa bahigehaṃ dāpetvā dhītaraṃ antonivesane nivāsesi. Te pana aññamaññaṃ paṭibaddhacittā ahesuṃ. Kumāro kena nukho upāyena rājadhītaraṃ bahi nīharāpeyyanti cintento atthi upāyoti dhātiyā lañcaṃ dadanto kiṃ ayyaputta kiccanti vutte amma kathaṃ nukho rājadhītaraṃ bahi kātukāmā okāsaṃ labheyyāmāti āha. Rājadhītāya saddhiṃ kathetvā jānissāmīti. Sādhu ammāti. Sā gantvā ehi amma sīse te okā gaṇhissāmīti taṃ nīcapīṭhake nisīdāpetvā sayaṃ ucce nisīditvā tassā sīsaṃ attano ūrūsu ṭhapetvā okā gaṇhamānā rājadhītāya sīsaṃ attano nakhena vijjhi. Rājadhītā nāyaṃ attano maṃ nakhena

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๓๔๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. มุทุปาณิชาดก”