Tattha byagghāti ubhopi te byagghanāmenālapantī āha. Nivattavhoti nivattetha. Paccupetha mahāvananti taṃ mahāvanaṃ paccupetha puna upagacchatha. Ayameva vā pāṭho. Mā no vanaṃ chindi nibyagghāti amhākaṃ vasanavanasaṇḍaṃ idāni tumhākaṃ abhāvena nibyagghaṃ manussā mā chindiṃsu. Byagghā māhesu nibbanāti tumhādisā dve byaggharājāno attano vasanaṭṭhānā palāyitattā nibbanā vasanaṭṭhānabhūtena vanena virahitā mā ahesuṃ.

Te evaṃ tāya devatāya yāciyamānāpi gaccha tavaṃ na mayaṃ gamissāmāti paṭikkhipiṃsuyeva. Devatā ekikāva vanasaṇḍaṃ paccāgami. Manussāpi katipāheneva sabbaṃ vanaṃ chinditvā khettāni karitvā kasikammaṃ kariṃsu.

Satthā imaṃ dhammadesanaṃ āharitvā saccāni pakāsetvā jātakaṃ samodhānesi tadā apaṇḍitadevatā kokāliko ahosi sīho sārīputto byaggho moggallāno paṇḍitadevatā pana ahamevāti.

Byagghajātakaṃ dutiyaṃ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๔๑๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. พยัคฆชาดก”