kahannu bhikkhaṃ acari kaṃ saddhaṃ upasaṅkamīti.

Tattha ko nu vaḍḍhitabhattovāti ko esa vaḍḍhitabhatto viya ekaṃ vaḍḍhitakaṃ bhattapūrapātiṃ hatthehi gahetvā viya ko nu esa āgacchatīti attho. Pūrahatthova brāhmaṇoti kattikamāse vācanakaṃ labhitvā puṇṇahattho brāhmaṇo viya ko nukho esoti vānaraṃ sandhāya vadati. Kahannu bhikkhaṃ acarīti bho vānara kasmiṃ padese ajja tvaṃ bhikkhaṃ acari. Kaṃ saddhaṃ upasaṅkamīti kataraṃ nāma pubbe pete uddissa kataṃ saddhābhattaṃ vā kataraṃ vā saddhaṃ puggalaṃ tvaṃ upasaṅkami kuto te ayaṃ deyyadhammo laddhoti dīpeti.

Taṃ sutvā dussīlavānaro dutiyaṃ gāthamāha

ahaṃ kapismi dummedho anāmāsāni āmasiṃ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๔๑๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. กัจฉปชาดก”