Upāyakusalo. Rājā taṃ āharāpetvā tāta suvapotaka ahaṃ tava bahūpakāro kāñcanapañjare vasasi suvaṇṇataṭṭake madhulāje khādasi sakkarapānakaṃ pivasi tayāpi amhākaṃ ekaṃ kiccaṃ nittharituṃ vaṭṭatīti āha. Kiṃ devāti. Tāta deviyā abbhantaraambe dohaḷo uppanno so ca ambo himavante kāñcanapabbatantare atthi devatānaṃ paribhogo na sakkā tattha manussabhūtena gantuṃ tayā tato phalaṃ āharituṃ vaṭṭatīti. Sādhu deva āharissāmīti. Atha naṃ rājā suvaṇṇataṭṭake madhulāje khādāpetvā sakkarapānakaṃ pāyetvā satapākatelenassa pakkhantarāni makkhetvā ubhohi hatthehi gahetvā sīhapañjare ṭhatvā ākāse visajjesi. Sopi rañño nipaccakāraṃ dassetvā ākāse pakkhanto manussapathaṃ atikkamma himavante paṭhame pabbatantare vasantānaṃ suvakānaṃ santikaṃ gantvā abbhantaraambo nāma kattha atthi kathetha me taṃ ṭhānanti pucchi. Mayaṃ na jānāma dutiye pabbatantare suvakā jānissantīti āhaṃsu. So tesaṃ sutvā tato uppatitvā dutiyaṃ pabbatantaraṃ agamāsi tathā tatiyaṃ tathā catutthaṃ pañcamaṃ chaṭṭhaṃ agamāsi. Tatrāpi naṃ suvakā na mayaṃ jānāma sattame pabbatantare suvakā jānissantīti āhaṃsu. So tatthāpi gantvā abbhantarambo nāma kattha atthīti pucchi. Asukaṭṭhāne nāma kāñcanapabbatantareti. Ahaṃ tassa phalatthāya āgato maṃ tattha netvā tato me phalaṃ dāpethāti. Suvagaṇā āhaṃsu samma so vessavaṇamahārājassa paribhogo na sakkā Upasaṅkamituṃ sakalarukkho mūlato paṭṭhāya sattahi lohajālehi parikjitto sahassakumbhaṇḍarakkhasā rakkhanti tehi diṭṭhassa jīvitaṃ nāma natthi kappuṭṭhānaggi viya avīcimahānirayasadisaṃ taṃ ṭhānaṃ mā tattha paṭṭhanaṃ karīti. Sace tumhe na gacchatha mayhaṃ ṭhānaṃ ācikkhathāti. Tenahi asukena ca asukena ca ṭhānena yāhīti. So tehi ācikkhitavasena suṭṭhu maggaṃ upadhāretvā taṃ ṭhānaṃ gantvā divā attānaṃ adassetvā majjhimayāmasamanantare rakkhasānaṃ niddokkamanasamaye abbhantarambassa santikaṃ gantvā ekena mūlantarena saṇikaṃ abhirūhituṃ ārabhi. Lohajālaṃ kirīti saddamakāsi. Te rakkhasā pabujjhitvā anto suvapotakaṃ disvā ambacoroti gahetvā kammakaraṇaṃ saṃvidahiṃsu. Eko mukhe pakkhipitvā gilissāmi nanti āha. Aparo hatthehi madditvā phusitvā vippakīrissāmi nanti. Aparo dvedhā phāletvā aṅgāresu pacitvā khādissāmīti. So tesaṃ kammakaraṇasaṃvidhānaṃ sutvāpi asantasitvāva te rakkhase āmantetvā ambho rakkhasā tumhe kassa purisāti āha. Vessavaṇamahārājassāti. Ambho tumhepi ekassa rañño purisā ahampi raññova manussassa puriso bārāṇasīrājā maṃ abbhantarambaphalatthāya pesesi svāhaṃ tattheva attano rañño jīvitaṃ datvā āgatomhi yo hi attano mātāpitūnañceva sāmikassa ca atthāya jīvitaṃ pariccajati so devalokeyeva nibbattati tasmā ahampi imamhā tiracchānayoniyā muñcitvā devalokeyeva nibbattissāmīti vatvā tatiyaṃ Gāthamāha

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๔๖๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. อัพภันตรชาดก”