Kātuṃ nagaradvārāni vivarathāti vatvā sayaṃ amaccagaṇaparivuto mahātale pallaṅke nisīdi. Corarājā catūsu dvāresu manusse pothento nagaraṃ pavisitvā pāsādaṃ āruyha amaccasataparivutaṃ rājānaṃ gāhāpetvā saṅkhalikāhi bandhāpetvā bandhanāgāre pakkhipāpesi. Rājā bandhanāgāre nisinnova corarājānaṃ mettāyanto mettajjhānaṃ uppādesi. Tassa mettāya ānubhāvena corarañño kāye dāho uppajji. Sakalasarīramassa yamaukkāhi jhāpiyamānaṃ viya jātaṃ. So mahādukkhābhitunno kinnukho kāraṇanti pucchi. Tumhe sīlavantaṃ rājānaṃ bandhanāgāre pakkhipāpetha tena vo idaṃ dukkhaṃ uppannaṃ bhavissatīti. So gantvā bodhisattaṃ khamāpetvā tumhākaṃ rajjaṃ tumhākameva hotūti rajjaṃ tasseva niyyādetvā ito paṭṭhāya tumhākaṃ paccatthiko mayhaṃ bhāro hotūti vatvā paduṭṭhāmaccassa rājāṇaṃ kāretvā attano nagarameva gato. Bodhisatto alaṅkatamahātale samussitasetacchattepi pallaṅke nisinno parivāretvā nisinnehi amaccehi saddhiṃ sallapanto purimā dve gāthā avoca

seyyaṃso seyyaṃso hoti yo seyyamupasevati

ekena sandhiṃ katvāna sataṃ vajjhe amocayiṃ

tasmā sabbena lokena sandhiṃ katvāna ekako

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๔๖๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. เสยยชาดก”