pecca saggaṃ nigaccheyya idaṃ suṇātha kāsiyoti.

Tattha seyyaṃso seyyaṃso hoti yo seyyamupasevatīti anavajjauttamadhammasaṅkhāto seyyo aṃso koṭṭhāso assāti seyyaṃso Kusaladhammanissito puggalo yo punappunaṃ taṃ seyyaṃ kusaladhammabhāvanaṃ kusalābhirataṃ vā uttamapuggalamupasevati so seyyaṃso hoti pasaṃsataro ceva uttaritaro ca hoti. Ekena sandhiṃ katvāna sataṃ vajjhe amocayinti tadimināpi cetaṃ veditabbaṃ ahaṃ hi seyyaṃ mettābhāvanaṃ upasevanto tāya mettābhāvanāya ekena coraraññā sandhiṃ katvā mettābhāvanaṃ ghaṭetvā tumhe satajane vajjhappatte amocayiṃ. Dutiyagāthāya attho. Yasmā ahaṃ ekena saddhiṃ ekato mettābhāvanāya sandhiṃ katvā tumhe vajjhappatte satajane mocesiṃ tasmā veditabbameva taṃ tasmā sabbena lokena saddhiṃ mettābhāvanāya sandhiṃ katvā ekako puggalo pecca paraloke saggaṃ nigaccheyya. Mettāya hi upacāraṃ kāmāvacare paṭisandhiṃ deti appanā brahmaloke idaṃ mama vacanaṃ sabbepi tumhe kāsikaraṭṭhavāsino suṇāthāti.

Evaṃ mahāsatto mahājanassa mettāyuttāya bhāvanāya guṇaṃ vaṇṇetvā dvādasayojanike bārāṇasīnagare setacchattaṃ pahāya himavantaṃ pavisitvā isipabbajjaṃ pabbaji.

Satthā abhisambuddho hutvā tatiyaṃ gāthamāha

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๔๖๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. เสยยชาดก”