Aññātakavesena senāya vicaranto ekena mahāvegena sarena viddho taṃkhaṇaññeva mari. So tassa matabhāvaṃ ñatvā (hatthācariyo) bahū kahāpaṇe nīharāpetvā dhanatthikā purato hutvā yujjhantūti bheriṃ cārāpesi. Balakāyo muhutteneva paṭirājānaṃ jīvitakkhayaṃ pāpesi. Amaccā rañño sarīrakiccaṃ katvā kaṃ rājānaṃ karomāti mantayamānā rājā jīvamāno attano vesaṃ hatthācariyassa adāsi ayameva yuddhaṃ katvā rajjaṃ gaṇhi etasseva rajjaṃ dassāmāti taṃ rajje abhisiñciṃsu bhariyampissa aggamahesiṃ akaṃsu. Bodhisatto rājakulupako ahosi.

Satthā imaṃ dhammadesanaṃ āharitvā abhisambuddho hutvā imā dve gāthā abhāsi

yaṃ ussukkā saṅgharanti alakkhikā bahuṃ dhanaṃ

sippavanto asippā vā lakkhikā tāni bhuñjare

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๔๗๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. สิริชาดก”