Atīte bārāṇasiyaṃ brahmadatte rajjaṃ kārente bodhisatto kākayoniyaṃ nibbattetvā vayappatto asītiyā kākasahassānaṃ jeṭṭhako supatto nāma rājā ahosi. Aggamahesī panassa supassā nāma kākī ahosi. Senāpati sumukho nāma. So asītiyā kākasahassehi parivuto bārāṇasiṃ upanissāya vasi. So ekadivasaṃ supassaṃ ādāya gocaraṃ pariyesamāno bārāṇasīrañño mahānasamatthakena agamāsi. Sūdo rañño nānāmacchamaṃsavikatiparivāraṃ bhojanaṃ sampādetvā thokaṃ bhājanāni vivaritvā usumaṃ palāpento aṭṭhāsi. Supassā macchamaṃsagandhaṃ ghāyitvā rājabhojanaṃ bhuñjitukāmā hutvā taṃdivasaṃ akathetvā dutiyadivase ehi bhadde gocarāya

Gamissāmāti vuttā tumhe gacchatha mayhaṃ eko dohaḷo atthīti vatvā kiṃdohaḷoti vutte bārāṇasīrañño bhojanaṃ bhuñjitukāmamhi na kho pana sakkā mayā taṃ laddhuṃ tasmā jīvitaṃ pariccajissāmi devāti āha. Bodhisatto cintayamāno nisīdi. Sumukho āgantvā kiṃ mahārāja anattamanosīti pucchi. Rājā tamatthaṃ ārocesi. Senāpati mā cintayi mahārājāti te ubhopi assāsetvā ajja tumhe idheva hotha mayaṃ bhattaṃ āharissāmāti vatvā pakkāmi. So kāke sannipātetvā taṃ kāraṇaṃ kathetvā etha bhattaṃ āharissāmāti kākehi saddhiṃ bārāṇasiṃ pavisitvā mahānasassāvidūre kāke vagge vagge katvā tasmiṃ tasmiṃ ṭhāne ārakkhaṇatthāya ṭhapetvā sayaṃ aṭṭhahi kākayodhehi saddhiṃ mahānasacchadane nisīdi. Rañño bhattaharaṇakālaṃ olokayamāno te ca kāke āha ahaṃ rañño bhatte āhariyamāne bhājanāni pātessāmi bhājanesu pana patitesu mayhaṃ jīvitaṃ natthi tumhe cattāro janā mukhapūraṃ bhattaṃ cattāro macchamaṃse gahetvā netvā sapajāpatikaṃ kākarājānaṃ bhojetha kahaṃ senāpatīti vutte pacchato ehitīti vadeyyāthāti. Atha sūdo rañño bhojanavikatiṃ sampādetvā bhājanaṃ kājena gāhāpetvā rājakulaṃ pāvisi. Tassa rājaṅgaṇaṃ gatakāle kākasenāpati kākānaṃ saññaṃ datvā sayaṃ opatitvā bhattahārakassa ure nisīditvā nakhapañjarena paharitvā kaṇayaggasadisena tuṇḍena nāsaggamassa abhihananto uṭṭhāya dvīhi pakkhapādehi mukhamassa pidahi. Rājā Mahātale caṅkamanto mahāvātapānena oloketvā taṃ kākassa kiriyaṃ disvā bhattahārakassa saddaṃ datvā bho bhattahāraka bhājanāni chaḍḍetvā kākameva gaṇhāhīti āha. So bhājanāni chaḍḍetvā kākaṃ daḷhaṃ gaṇhi. Rājāpi taṃ ito ehīti āha. Tasmiṃ khaṇe te kākā āgantvā attano pahonakaṃ bhuñjitvā sesaṃ vuttaniyāmeneva gahetvā agamaṃsu. Tato sesā āgantvā sesaṃ bhuñjiṃsu. Tepi aṭṭha janā gantvā taṃ rājānaṃ sapajāpatikaṃ bhojesuṃ. Supassāya dohaḷo vūpasami. Bhattahārako kākaṃ rañño upanesi. Atha naṃ rājā pucchi bho kāka tvaṃ mamañca na lajji bhattahārakassa ca nāsaṃ khaṇḍesi bhattabhājanāni ca bhindi attano ca jīvitaṃ na rakkhi kasmā evarūpaṃ kammaṃ akāsīti. Kāko mahārāja amhākaṃ rājā bārāṇasiṃ upanissāya vasati ahamassa senāpati tassa supassā nāma bhariyā dohaḷinī tumhākaṃ bhojanaṃ bhuñjitukāmā rājā tassā dohaḷaṃ mayhaṃ ācikkhi ahaṃ tasseva mama jīvitaṃ pariccajitvā āgato idāni me tassā bhojanaṃ pesitaṃ mayhaṃ manoratho matthakaṃ patto iminā kāraṇena mayā evarūpaṃ katanti dīpento imā gāthā āha

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๕๒๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. สุปัตตชาดก”