Tesāhaṃ pahito dūto rañño camhi idhāgato

bhattu apacitiṃ kummi nāsāyamakaraṃ vaṇanti.

Tattha bārāṇassanti bārāṇasiyaṃ. Nivāsikoti nibaddhavasanako. Pakkanti nānappakārena sampāditaṃ. Keci siddhanti sajjhāyanti. Paccagghanti abbhuṇhaṃ apārivāsikaṃ macchamaṃsavikatīsu paccekapākamettha mahagghantipi paccagghaṃ. Tesāhaṃ pahito dūto rañño camhi idhāgatoti tesaṃ ubhinnampi ahaṃ dūto āṇattikaro rañño camhi pahito tasmā idha āgatoti attho. Bhattu apacitiṃ kummīti svāhaṃ evaṃ āgato attano bhattu apacitiṃ sakkārasammānaṃ karomi. Nāsāyamakaraṃ vaṇanti mahārāja iminā kāraṇena tumhe ca attano ca jīvitaṃ agaṇayitvā bhattabhājanaṃ pātāpetuṃ bhattahārakassa nāsāya mukhatuṇḍakena vaṇaṃ akāsiṃ mayā attano rañño apaciti katā idāni me tumhe yaṃ icchatha taṃ daṇḍaṃ karothāti.

Rājā tassa vacanaṃ sutvā mayaṃ tāva manussabhūtāva manussabhūtānaṃ mahantaṃ yasaṃ datvā amhākaṃ suhajje kātuṃ na sakkoma gāmādīni dadamānāpi amhākaṃ jīvitadāyakaṃ na labhāma ayaṃ kāko samāno attano rañño jīvitaṃ pariccaji ativiya sappuriso madhurassaro dhammakathikoti tassa guṇesu pasīditvā tañca setacchattena pūjesi. So attano laddhena setacchattena rājānameva pūjetvā bodhisattassa guṇe kathesi. Rājā taṃ pakkosāpetvā

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๕๒๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. สุปัตตชาดก”