Vo kiñci pucchāmīti. Puccha sāmi jānantiyo kathessāmāti. Thero ekaṃ nāma kinti pucchi. Tā na jāniṃsu. Thero visajjesi. Tā amhākaṃ sāmi parājayo tumhākaṃ jayoti āhaṃsu. Idāni kiṃ karissathāti. Amhākaṃ mātāpitūhi ayaṃ ovādo dinno sace vo gihī vādaṃ bhindissati tassa pajāpatiyo bhaveyyātha sace pabbajito tassa santike pabbajeyyāthāti pabbajjaṃ no dethāti. Thero sādhūti vatvā tā uppalavaṇṇāya theriyā santike pabbājesi. Sabbā nacirasseva arahattaṃ pāpuṇiṃsu. Athekadivasaṃ bhikkhū dhammasabhāyaṃ kathaṃ samuṭṭhāpesuṃ āvuso sārīputtatthero catunnaṃ paribbājikānaṃ avassayo hutvā sabbā arahattaṃ pāpesīti. Satthā āgantvā kāyanuttha bhikkhave etarahi kathāya sannisinnāti pucchitvā imāya nāmāti vutte na bhikkhave idāneva pubbepi etāsaṃ avassayo ahosi idāni pana pabbajjābhisekaṃ dāpesi pubbe rājamahesiṭṭhāne ṭhapesīti vatvā atītaṃ āhari.

Atīte kāliṅgaraṭṭhe dantapuranagare kāliṅgarāje rajjaṃ kārente assakaraṭṭhe potalanagare assako nāma rajjaṃ kāresi. Kāliṅgo sampannabalabāhano sayampi nāgabalo paṭiyodhaṃ na passati. So yujjhitukāmo hutvā amaccānaṃ ārocesi ahaṃ yuddhatthiko paṭiyodhaṃ pana na passāmi kiṃ karomāti. Amaccā attheko mahārāja upāyo dhītaro te catasso uttamarūpadharā tā pasādhetvā

Paṭicchannayāne nisīdāpetvā balaparivutā gāmanigamarājadhāniyo carāpetha yo rājā attano gahetukāmo bhavissati tena saddhiṃ yuddhaṃ karissāmāti vadiṃsu. Rājā tathā kāresi. Tāhi gatagataṭṭhāne rājāno bhayena tāsaṃ nagaraṃ pavisituṃ na denti paṇṇākāraṃ pesetvā bahinagareyeva vasāpenti. Evaṃ sakalajambūdīpaṃ caritvā assakaraṭṭhe potalanagaraṃ pāpuṇiṃsu. Assakarājāpi nagaradvārāni pidahāpetvā paṇṇākāraṃ pesesi. Tassa nandaseno nāma amacco paṇḍito viyatto upāyakusalo. So cintesi imā kira kāliṅgarājadhītāro sakalajambūdīpaṃ caritvā paṭiyodhaṃ na labhiṃsu evaṃ santepi jambūdīpo tuccho nāma ahosi ahaṃ kāliṅgena saha yujjhissāmīti. So nagaradvāraṃ gantvā dovārike āmantetvā tāsaṃ dvāraṃ vivarāpetuṃ paṭhamaṃ gāthamāha

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๕๖๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. จุลลกาลิงคชาดก”