nihantvāna tamaṃ sabbaṃ suriyo abbhuggato yathāti.

Tassa aparabhāge ito dvānavutikappamatthake tisso pussoti ekasmiṃ kappe dve buddhā nibbattiṃsu. Tissassa bhagavato tayo sāvakasannipātā ahesuṃ. Paṭhamasannipāte bhikkhūnaṃ koṭisataṃ ahosi, dutiye navutikoṭiyo, tatiye asītikoṭiyo. Tadā bodhisatto mahābhogo mahāyaso sujāto nāma khattiyo hutvā isipabbajjaṃ pabbajitvā mahiddhikabhāvaṃ patvā "buddho uppanno"ti sutvā dibbamandāravapadumapāricchattakapupphāni ādāya catupparisamajjhe gacchantaṃ tathāgataṃ pūjesi, ākāse pupphavitānaṃ akāsi. Sopi naṃ satthā "ito dvānavutikappe buddho bhavissasī"ti byākāsi. Tassa bhagavato khemannāma nagaraṃ ahosi, pitā janasandho nāma khattiyo, mātā padumā nāma, brahmadevo ca udayo ca dve aggasāvakā, samaṅgo nāma upaṭṭhāko, phussā ca sudattā ca dve aggasāvikā, asanarukkho bodhi, sarīraṃ saṭṭhihatthubbedhaṃ ahosi, vassasatasahassaṃ āyūti.

Siddhatthassa aparena asamo appaṭipuggalo

anantasīlo amitayaso tisso lokagganāyakoti.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑๕๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. อปัณณกชาดก”