Laggitvā sīse iṭṭhakacuṇṇaṃ okīritvā catukke catukke kasāhi taṃ pothento kharassarena paṇavena āghātanaṃ neti. Imasmiṃ kira nagare vilopakārako coro gahitoti sakalanagaraṃ saṅkhubhi. Tadā bārāṇasiyaṃ sahassaṃ gaṇhantī sāmā nāma gaṇikā hoti rājaballabhā pañcasatavaṇṇadāsīparivārā pāsādatale vātapānaṃ vivaritvā ṭhitā taṃ niyyamānaṃ passi. So pana abhirūpo pāsādiko ativiya sobhaggappatto devavaṇṇo sabbesaṃ matthakamatthakena paññāyati. Sāmā taṃ disvā paṭibaddhacittā hutvā kena nukho upāyenāhaṃ imaṃ purisaṃ attano sāmikaṃ kareyyanti cintayantī attheko upāyoti ñatvā attano atthakārikāya ekissā hatthe nagaraguttikassa sahassaṃ pesesi ayaṃ coro sāmāya bhātā aññatra sāmāya añño etassa nissayo natthi tumhe kira idaṃ sahassaṃ gahetvā etaṃ visajjethāti. Sā tathā akāsi. Nagaraguttiko ayaṃ coro pākaṭo na sakkā etaṃ visajjetuṃ aññaṃ pana manussaṃ labhitvā imaṃ paṭicchannayānake nisīdāpetvā pesetuṃ sakkomīti āha. Sā gantvā tassā ārocesi. Tadā paneko seṭṭhiputto sāmāya paṭibaddhacitto devasikaṃ sahassaṃ deti. So taṃdivasampi sūriyatthaṅgamanavelāya sahassaṃ gaṇhitvā taṃ gharaṃ agamāsi. Sāmāpi sahassabhaṇḍikaṃ gahetvā ūrūsu ṭhapetvā rodantī nisinnā bhoti kiṃ etanti vutte sāmi ayaṃ coro mama bhātā ahaṃ

Nīcaṃ kammaṃ karomīti mayhaṃ santikaṃ na eti nagaraguttikassa pahite sahassaṃ labhamāno visajjessāmīti sāsanaṃ pesesi idāni imaṃ sahassaṃ ādāya nagaraguttikassa santikaṃ gantuṃ na labhāmīti. So tassā paṭibaddhacittatāya ahaṃ gamissāmīti āha. Tenahi tayā ābhatameva gahetvā gacchāhīti. So taṃ gahetvā nagaraguttikassa gehaṃ gacchati. So taṃ seṭṭhiputtaṃ paṭicchannaṭṭhāne ṭhapetvā coraṃ paṭicchannayāne nisīdāpetvā sāmāya pahiṇitvā ayaṃ coro raṭṭhe pākaṭo samandhakāraṃ tāva hotu atha naṃ manussānaṃ paṭisallīnavelāya ghātāpessāmāti apadesaṃ katvā muhuttaṃ vītināmetvā manussesu paṭisallīnesu seṭṭhiputtaṃ mahantenārakkhena āghātanaṃ netvā asinā sīsaṃ chinditvā sarīraṃ sūle āropetvā nagaraṃ pāvisi. Tato paṭṭhāya sāmā aññesaṃ hatthato kiñci na gaṇhāti teneva saddhiṃ abhiramamānā vicarati. So cintesi sace ayaṃ aññasmiṃ paṭibaddhacittā bhavissati mampi mārāpetvā teneva saddhiṃ abhiramissati accantaṃ mittadubbhinī esā mayā idha avasitvā khippaṃ palāyituṃ vaṭṭati gacchanto pana tucchahattho agantvā etissā ābharaṇabhaṇḍikaṃ gahetvā gacchissāmīti cintetvā ekadivasaṃ taṃ āha bhadde mayaṃ pañjare ṭhitā kukkuṭā viya niccaṃ ghareyeva homa ekadivasaṃ uyyānakīḷaṃ kīḷissāmāti. Sā sādhūti sampaṭicchitvā khādanīyabhojanīyādiṃ sabbaṃ paṭiyādetvā sabbābharaṇapaṭimaṇḍitā tena saddhiṃ paṭicchannayāne nisīditvā uyyānaṃ agamāsi. So tattha tāya saddhiṃ kīḷanto idāni mayhaṃ palāyituṃ vaṭṭatīti tāya saddhiṃ kilesaratiyā ramitukāmo viya ekaṃ kaṇavīragacchantaraṃ pavisitvā taṃ āliṅganto viya nippīḷetvā visaññiṃ katvā pātetvā sabbābharaṇāni omuñcitvā tassāyeva uttarāsaṅgena bandhitvā bhaṇḍikaṃ khandhe ṭhapetvā uyyānavatiṃ laṅghitvā pakkāmi. Sāpi paṭiladdhasaññā uṭṭhāya paricārikānaṃ santikaṃ āgantvā ayyaputto kahanti pucchi. Na jānāma ayyeti. Maṃ matāti saññāya bhāyitvā palāto bhavissatīti anattamanā hutvā tatoyeva gehaṃ gantvā mama piyasāmikassa adiṭṭhakālatova alaṅkatasayane na sayissāmīti bhūmiyaṃ nipajji. Tato paṭṭhāya manāpaṃ sāṭakaṃ na nivāseti dve bhattāni na bhuñjati gandhamālādīni na paṭisevati. Yenakenaci upāyena ayyaputtaṃ pariyesetvā pakkosāpessāmīti naṭake pakkosāpetvā sahassaṃ adāsi. Kiṃ karoma ayyeti vutte tumhākaṃ agamanaṭṭhānaṃ nāma natthi tumhe gāmanigamarājadhāniyo carantā samajjaṃ katvā samajjamaṇḍale paṭhamameva imaṃ gītaṃ gāyeyyāthāti naṭe sikkhāpentī paṭhamaṃ gāthaṃ vatvā tumhehi imasmiṃ gītake gīte sace ayyaputto tasmiṃ parisabbhantare bhavissati tumhehi saddhiṃ kathessati athassa mama arogabhāvaṃ vatvā taṃ ādāya āgaccheyyātha no ce āgacchati sāsanaṃ peseyyāthāti paribbayaṃ datvā naṭe uyyojesi. Te bārāṇasito nikkhamitvā tattha tattha samajjaṃ karontā ekaṃ paccantagāmaṃ agamiṃsu. Sopi Coro palāyitvā tattha vasati. Te tattha samajjaṃ karontā paṭhamameva imaṃ gītakaṃ gāyiṃsu