๘. อนนุโสจิยชาดก

ananusociyajātakaṃ

bahūnaṃ vijjatī bhotīti idaṃ satthā jetavane viharanto ekaṃ kuṭumbikaṃ matabhariyaṃ ārabbha kathesi.

So kira bhariyāya matāya na nhāyati na bhuñjati na kammante payojesi. Aññadatthuṃ sokābhibhūto āḷāhanaṃ gantvā paridevamāno vicari. Abbhantare panassa kūṭe dīpo viya sotāpattimaggassa upanissayo jalati. Satthā paccūsasamaye lokaṃ volokento taṃ disvā Imassa maṃ ṭhapetvā añño koci sokaṃ nīharitvā sotāpattimaggassa dāyako natthi bhavissāmissa avassayoti pacchābhattaṃ piṇḍapātapaṭikkanto pacchāsamaṇaṃ ādāya tassa gehadvāraṃ gantvā kuṭumbikena sutāgamano katapaccuggamanādisakkāro paññattāsane nisinno kuṭumbikaṃ āgantvā ekamante nisinnaṃ kiṃ upāsaka cintesīti pucchitvā āma bhante bhariyā me kālakatā taṃ anusocanto cintemīti vutte upāsaka bhijjanadhammaṃ nāma bhijjati tasmiṃ bhinne na yuttaṃ cintetuṃ porāṇakapaṇḍitāpi bhariyāya matāya bhijjanadhammaṃ bhinnanti na cintayiṃsūti vatvā tena yācito atītaṃ āhari. Atītavatthu dasakanipāte cullabodhijātake āvibhavissati. Ayaṃ panettha saṅkhepo.

Atīte bārāṇasiyaṃ brahmadatte rajjaṃ kārente bodhisatto brāhmaṇakule nibbattitvā vayappatto takkasilāyaṃ sabbasippāni uggaṇhitvā mātāpitūnaṃ santikaṃ agamāsi. Imasmiṃ jātake bodhisatto komārabrahmacārī ahosi. Athassa mātāpitaro tava bhariyāpariyesanaṃ karomāti ārocayiṃsu . Bodhisatto na mayhaṃ gharāvāsenattho ahaṃ tumhākaṃ accayena pabbajissāmīti vatvā tehi punappunaṃ yācito ekaṃ kāñcanarūpaṃ kāretvā evarūpaṃ kumārikaṃ labhamāno gaṇhissāmīti āha. Tassa mātāpitaro taṃ kāñcanarūpakaṃ paṭicchannayāne āropetvā gacchatha jambūdīpatalaṃ vicarantā yatthevarūpaṃ brāhmaṇakumārikaṃ passatha tatthimaṃ kāñcanarūpakaṃ datvā taṃ ānethāti mahantena Parivārena manusse pesesuṃ. Tasmiṃ pana kāle eko puññavā satto brahmalokato cavitvā kāsikaraṭṭheyeva nigamagāme asītikoṭivibhavassa brāhmaṇassa gehe kumārikā hutvā nibbatti. Sammillahāsinīti tassā nāmaṃ akaṃsu. Sā soḷasavassikakāle abhirūpā ahosi pāsādikā devaccharapaṭibhāgā sabbaṅgasampannā. Tassāpi kilesavasena cittaṃ nāma na uppannapubbaṃ. Accantabrahmacārinī ahosi. Kāñcanarūpakaṃ ādāya vicarantā taṃ gāmaṃ pāpuṇiṃsu. Tattha manussā taṃ disvā asukabrāhmaṇassa dhītā sammillahāsinī kiṃkāraṇā idha ṭhitāti āhaṃsu. Manussā taṃ sutvā brāhmaṇakulaṃ gantvā sammillahāsiniṃ vāresuṃ. Sā ahaṃ tumhākaṃ accayena pabbajissāmi na me gharāvāsenatthoti mātāpitūnaṃ sāsanaṃ pesesi. Te kiṃ karosi kumāriketi vatvā kāñcanarūpakaṃ gahetvā taṃ mahantena parivārena pesayiṃsu. Bodhisattassa ca sammillahāsiniyā ca ubhinnampi anicchantānaññeva maṅgalaṃ kariṃsu. Te ekasmiṃ gabbhe vasamānā ekasmiṃ sayane sayantāpi na aññamaññaṃ kilesavasena olokayiṃsu. Dve bhikkhū dve brahmāno viya ca ekaṭṭhāne vasiṃsu. Aparabhāge bodhisattassa mātāpitaro kālamakaṃsu. So tesaṃ sarīrakiccaṃ katvā sammillahāsiniṃ pakkosāpetvā bhadde mama kulasantakā asītikoṭiyo tava kulasantakā asītikoṭiyoti imaṃ ettakaṃ dhanaṃ gahetvā imaṃ kuṭumbaṃ paṭipajjāhi ahaṃ pabbajissāmīti āha.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๗๔๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๘. อนนุโสจิยชาดก”