๙. พาเวรุชาดก

Bāveruraṭṭhajātakaṃ

adassanena morassāti idaṃ satthā jetavane viharanto hatalābhasakkāre titthiye ārabbha kathesi.

Titthiyā hi anuppanne buddhe lābhino ahesuṃ. Uppanne pana buddhe hatalābhasakkārā sūriyuggamane jajjopanakā viya jātā. Tesaṃ taṃ pavuttiṃ ārabbha dhammasabhāyaṃ kathaṃ samuṭṭhāpesuṃ. Satthā āgantvā kāyanuttha bhikkhave etarahi kathāya sannisinnāti pucchitvā imāya nāmāti vutte na bhikkhave idāneva pubbepi yāva guṇavanto na uppajjanti tāva nigguṇā lābhayasaggappattā ahesuṃ guṇavantesu uppannesu nigguṇā hatalābhasakkārāva jātāti vatvā atītaṃ āhari.

Atīte bārāṇasiyaṃ brahmadatte rajjaṃ kārente bodhisatto morayoniyaṃ nibbattitvā vuḍḍhimanvāya sobhaggappatto araññe vicari. Tadā ekacce bāṇijā disākākaṃ gahetvā nāvāya bāveruraṭṭhaṃ agamaṃsu. Tasmiṃ kira kāleyeva bāveruraṭṭhe sakuṇā nāma natthi. Āgatāgatā raṭṭhavāsino taṃ pañjare nisinnaṃ disvā passathimassa chavivaṇṇaṃ galapariyosānaṃ mukhatuṇḍakaṃ maṇiguḷasadisāni akkhīnīti kākameva pasaṃsitvā te bāṇijake āhaṃsu imaṃ ayyā sakuṇaṃ amhākaṃ detha amhākampi iminā attho tumhe attano raṭṭhe aññaṃ labhissathāti. Tenahi mūlena gaṇhathāti. Pañcakahāpaṇena

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๘๑๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. พาเวรุชาดก”