No dethāti. Na demāti. Anupubbena vaḍḍhetvā satena dethāti vutte amhākaṃ esa bahūpakāro tumhehi pana saddhiṃ metti hotūti kahāpaṇasataṃ gahetvā adaṃsu. Te taṃ netvā suvaṇṇapañjare pakkhipitvā nānappakārena macchamaṃsena ceva phalāphalena ca paṭijaggiṃsu. Aññesaṃ sakuṇānaṃ avijjamānaṭṭhāne dasahi asaddhammehi samannāgato kāko lābhaggappatto ahosi. Puna vāre te bāṇijā ekaṃ mayūrarājānaṃ gahetvā yathā accharasaddena vassati pāṇippaharaṇasaddena naccati evaṃ sikkhāpetvā bāveruraṭṭhaṃ agamaṃsu. So mahājane sannipatite nāvāya dhūre ṭhatvā pakkhe vidhūnitvā madhurassaraṃ nicchāretvā naccati. Manussā taṃ disvā somanassajātā etaṃ ayyā sobhaggappattaṃ susikkhitaṃ sakuṇarājānaṃ amhākaṃ dethāti āhaṃsu. Amhehi paṭhamaṃ kāko ānīto taṃ gaṇhittha idāni ekaṃ morarājānaṃ ānayimhā etampi yācatha tumhākaṃ raṭṭhe sakuṇaṃ nāma gahetvā āgantuṃ na sakkāti. Hotu ayyā attano raṭṭhe aññampi labhissatha imaṃ no dethāti mūlaṃ vaḍḍhetvā sahassena gaṇhiṃsu. Atha naṃ sattaratanavicitte pañjare ṭhapetvā macchamaṃsaphalāphalehi ceva madhulājasakkharapānakādīhi paṭijaggiṃsu. Mayūrarājā lābhagga yasaggappatto jāto. Tassāgatakālato paṭṭhāya kākassa lābhasakkāro parihāyi. Koci naṃ oloketumpi na icchi. Kāko khādanīyabhojanīyaṃ alabhamāno kā kāti vassanto gantvā ukkārabhūmiyaṃ otarati.

Satthā dve vatthūni ghaṭetvā abhisambuddho hutvā imā gāthā abhāsi

adassanena morassa sikhino mañjubhāṇino

kākaṃ tattha apūjesuṃ maṃsena ca phalena ca

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๘๑๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. พาเวรุชาดก”