yadā ca sarasampanno buddho dhammaṃ adesayi

atha lābho ca sakkāro titthiyānaṃ ahāyathāti.

Tattha sikhinoti sikhāya samannāgatassa. Mañkhubhāṇinoti madhurassarassa. Apūjesunti apūjayiṃsu. Phalena cāti nānappakārena phalāphalena ca. Bāverumāgatoti bāveruraṭṭhaṃ āgato. Pāveruntipi pāṭho. Ahāyathāti parihīno. Dhammarājāti navahi lokuttaradhammehi parisaṃ rañjetīti dhammarājā. Pabhaṅkaroti sattaloka okāsaloka saṅkhāralokesu ālokassa katattā pabhaṅkaro. Sarasampannoti brahmassarena samannāgato. Dhammaṃ adesayīti catusaccadhammaṃ pakāsetīti.

Iti imā catasso gāthā bhāsitvā jātakaṃ samodhānesi tadā kāko niggaṇṭho nāṭaputto ahosi morarājā pana ahamevāti.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๘๑๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. พาเวรุชาดก”