Atīte bārāṇasiyaṃ brahmadatte rajjaṃ kārente bodhisatto bārāṇasiyaṃ dvāragāmake brāhmaṇakule nibbattitvā kuṭumbaṃ saṇṭhapetvā kasikammena jīvitaṃ kappesi. Tassa putto ca dhītā cāti dve dārakā ahesuṃ. So puttassa vayappattassa samānakulato kumārikaṃ ānesi. Iti te dāsiyā saddhiṃ cha janā ahesuṃ bodhisatto bhariyā putto dhītā suṇisā dāsīti. Te samaggā sammodamānā piyasaṃvāsā ahesuṃ. Bodhisatto sesānaṃ pañcannaṃ evaṃ ovādaṃ deti tumhe yathāladdhaniyāmeneva dānaṃ detha sīlaṃ rakkhatha uposathakammaṃ karotha maraṇasatiṃ bhāvetha tumhākaṃ maraṇabhāvaṃ sallakkhetha imesaṃ hi sattānaṃ maraṇaṃ dhuvaṃ jīvitaṃ addhuvaṃ sabbe saṅkhārā aniccā khayavayadhamminova rattiñca divā ca appamattā hothāti. Te sādhūti ovādaṃ sampaṭicchitvā Appamattā maraṇasatiṃ bhāventi. Athekadivasaṃ bodhisatto puttena saddhiṃ khettaṃ gantvā kasati. Putto kacavaraṃ saṅkaḍḍhitvā jhāpesi. Tassāvidūre ekasmiṃ vammike āsīviso atthi. Dhūmo tassa akkhīni pahari. So kuddho nikkhamitvā imaṃ nissāya mayhaṃ bhayanti catasso dāḍhā nimmujjāpento taṃ ḍaṃsi. So maritvāva patati. Bodhisatto parivattitvā taṃ patitaṃ disvā goṇe ṭhapetvā gantvā tassa matabhāvaṃ ñatvā taṃ ukkhipitvā ekasmiṃ rukkhamūle nipajjāpetvā pārupitvā neva rodati na paridevati. Bhijjanadhammaṃ pana bhinnaṃ maraṇadhammaṃ mataṃ sabbe saṅkhārā aniccā maraṇanipphattikāti aniccabhāvameva sallakkhetvā kasi. So khettasamīpena gacchantaṃ ekaṃ paṭivissakaṃ purisaṃ disvā tāta gehaṃ gacchasīti pucchitvā āmāti vutte tenahi amhākampi gharaṃ gantvā brāhmaṇiṃ vadeyyāsi ajja kira pubbe viya dvinnaṃ bhattaṃ anāharitvā ekasseva āhāraṃ āhareyyātha pubbe ca ekikāva dāsī āhāraṃ āharati ajja pana cattāropi janā suddhavatthanivatthā gandhapupphahatthā āgaccheyyāthāti. So sādhūti gantvā brāhmaṇiyā tatheva kathesi. Kena te tāta idaṃ sāsanaṃ dinnanti. Brāhmaṇena ayyeti. Sā putto me matoti aññāsi. Kampanamattampissā nāhosi. Evaṃ subhāvitacittā suddhavatthanivatthā pana gandhapupphahatthā āhāraṃ gāhāpetvā sesehi saddhiṃ khettaṃ agamāsi. Ekassapi roditaṃ vā paridevitaṃ vā nāhosi. Bodhisatto Puttassa nipannacchāyāyameva nisīditvā bhuñji. Bhuttāvasāne sabbepi dārūni uddharitvā taṃ citakaṃ āropetvā gandhapupphehi pūjetvā jhāpesuṃ. Kassaci ekabindupi assu nāhosi. Sabbe subhāvitamaraṇasatino. Tesaṃ sīlatejena sakkassa bhavanaṃ uṇhākāraṃ dassesi. So ko nukho maṃ ṭhānā cāvetukāmoti upadhārento tesaṃ guṇatejena uṇhabhāvaṃ ñatvā pasannamānaso hutvā mayā etesaṃ santikaṃ gantvā sīhanādaṃ nadāpetvā sīhanādapariyosāne tesaṃ nivesanaṃ sattaratanapuṇṇaṃ katvā āgantuṃ vaṭṭatīti vegena tattha gantvā āḷāhanapasse ṭhito tāta kiṃ karothāti āha. Ekaṃ manussaṃ jhāpema sāmīti. Na tumhe manussaṃ jhāpessatha ekaṃ pana migaṃ māretvā pacatha maññeti. Natthetaṃ sāmi manussameva jhāpemāti. Tenahi verimanusso vo bhavissatīti. Atha naṃ bodhisatto orasaputto no sāmi na verikoti āha. Tenahi te appiyaputto bhavissatīti. Atipiyaputto me sāmīti. Atha kasmā na rodasīti. So arodanakāraṇaṃ kathento paṭhamaṃ gāthamāha

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๘๙๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. อุรคชาดก”