Tattha santanunti attano sarīraṃ. Nibbhogeti jīvitindriyassa

Abhāvena bhogarahite. Peteti paralokaṃ paṭigate. Kālakateti katakāle mateti attho. Idaṃ vuttaṃ hoti sāmi mama putto yathā nāma urago jiṇṇaṃ tacaṃ nicchinditvā anoloketvā anapekkho chaḍḍetvā gaccheyya evaṃ attano sarīraṃ chaḍḍetvā gacchati tassa jīvitindriyarahite sarīre evaṃ nibbhoge tasmiñca me putte pete puna paṭigate maraṇakālaṃ katvā ṭhite sati ko kāruññena vā paridevena vā attho ayaṃ hi yathā sūlehi vijjhitvā dayhamāno sukhadukkhaṃ na jānāti evaṃ ñātīnaṃ paridevatampi na jānāti tena kāraṇena ahaṃ etaṃ na socāmi yā tassa attano gati taṃ so gatoti.

Sakko bodhisattassa vacanaṃ sutvā brāhmaṇiṃ pucchi amma tuyhaṃ so kiṃ hotīti. Dasa māse kucchiyā pariharitvā thaññaṃ pāyetvā hatthapāde saṇṭhapetvā vaḍḍhitaputto me sāmīti. Amma pitā tāva purisabhāvena mā rodatu mātu hadayaṃ pana mudukaṃ hoti tvaṃ kasmā na rodasīti. Sā arodanakāraṇaṃ kathentī

anabbhito tato āgā nānuññāto ito gato

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๙๐๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. อุรคชาดก”