Atīte bārāṇasiyaṃ mahāpatāpe nāma rajjaṃ kārente bodhisatto tassa aggamahesiyā candāya deviyā kucchimhi nibbatti. Dhammapālotissa nāmaṃ kariṃsu. Tamenaṃ sattamāsikakāle mātā gandhodakena nhāpetvā alaṅkaritvā kīḷāpayamānā nisīdi. Rājā tassā vasanaṭṭhānaṃ agamāsi. Sā puttaṃ kīḷāpayamānā sinehena samappitā hutvā rājānaṃ passitvāpi na uṭṭhahi. So cintesi ayaṃ idāneva tāva puttaṃ nissāya mānaṃ karoti maṃ kismiñci na maññati putte Pana vaḍḍhante mayi manussotipi na saññaṃ karissati idāneva ghātessāmīti. So nivattitvā gantvā rājāsane nisīditvā attano vidhānena āgacchatūti coraghātakaṃ pakkosāpesi. So kāsāvavatthanivattho rattamālādharo pharasuṃ aṃse ṭhapetvā upadhānaghaṭikaṃ hatthapādaṭhapanadaṇḍakaṃ ādāya āgantvā rājānaṃ vanditvā kiṃ karomi devāti aṭṭhāsi. Deviyā sirigabbhaṃ pavisitvā dhammapālaṃ ānehīti. Devīpi rañño kujjhitvā nivattabhāvaṃ ñatvā bodhisattaṃ ure nipajjāpetvā rodamānā nisīdi. Coraghātako gantvā taṃ piṭṭhiyā hatthena paharitvā hatthato kumāraṃ acchinditvā ādāya rañño santikaṃ āgantvā kiṃ karomi devāti āha. Rājā ekaṃ phalakaṃ āharāpetvā purato nikkhipāpetvā idha naṃ nipajjāpehīti āha. So tatheva akāsi. Candādevī puttassa pacchatova paridevamānā āgacchi. Puna coraghātako kiṃ karomi devāti āha. Dhammapālassa hatthe chindāti. Candādevī mahārāja mama putto sattamāsiko bālako na kiñci jānāti natthetassa doso doso pana mahantopi mayi bhaveyya tasmā mayhaṃ hatthe chindāpehīti imamatthaṃ pakāsentī paṭhamaṃ gāthamāha

ahameva dūsiyā bhūnahatā rañño mahāpatāpassa

etaṃ muñcatu dhammapālaṃ hatthe me deva chedahīti.

Tattha dūsiyāti dūsikā tumhe disvā anuṭṭhahamānā

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๙๓๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๘. จุลลธรรมปาลชาดก”