๙. สุวรรณมิคชาดก
suvaṇṇamigajātakaṃ
vikkama re mahāmigāti idaṃ satthā jetavane viharanto sāvatthiyaṃ ekaṃ kuladhītaraṃ ārabbha kathesi.
Sā kira sāvatthiyaṃ dvinnaṃ aggasāvakānaṃ upaṭṭhākakulassa dhītā hutvā saddhā pasannā buddhamāmakā dhammamāmakā saṅghamāmakā ācārasampannā paṇḍitā dānādipuññābhiratā. Taṃ aññaṃ sāvatthiyaṃyeva samānajātikaṃ micchādiṭṭhikakulaṃ vāresi. Athassā mātāpitaro amhākaṃ dhītā saddhā pasannā tīṇi ratanāni mamāyati dānādipuññābhiratā tumhe micchādiṭṭhikā imissāpi yathāruciyā dānaṃ vā dātuṃ dhammaṃ vā sotuṃ vihāraṃ vā gantuṃ sīlaṃ vā rakkhituṃ uposathakammaṃ vā kātuṃ na dassatha na mayaṃ tumhākaṃ dema attanā sadisā micchādiṭṭhikakulāva kumārikaṃ gaṇhathāti āhaṃsu. Te tehi paṭikkhittā tumhākaṃ dhītā amhākaṃ gharaṃ gantvā yathādhippāyena sabbametaṃ Karotuṃ na mayaṃ vāressāma detha no etanti vatvā tenahi gaṇhathāti vuttā bhaddakena nakkhattena maṅgalaṃ katvā taṃ attano gharaṃ ānayiṃsu. Sā vattācārasampannā patidevatā ahosi. Sassusassurasāmikavattāni katāneva honti. Sā ekadivasaṃ sāmikaṃ āha icchāmahaṃ ayyaputta amhākaṃ kulupakattherānaṃ dānaṃ dātunti. Sādhu bhadde yathāajjhāsayena dehīti. Sā there nimantāpetvā mahantaṃ sakkāraṃ katvā paṇītabhojanaṃ bhojetvā ekamantaṃ nisīdāpetvā bhante imaṃ kulaṃ micchādiṭṭhikaṃ assaddhaṃ tiṇṇaṃ ratanānaṃ guṇaṃ na jānāti sādhu ayyā yāva imaṃ kulaṃ tiṇṇaṃ ratanānaṃ guṇaṃ jānāti tāva idheva bhikkhaṃ gaṇhathāti āha. Therā adhivāsetvā tattha nivaddhaṃ bhuñjanti. Puna sāmikaṃ āha ayyaputta therā idha nivaddhaṃ āgacchanti kiṃkāraṇā tumhe na passathāti. Sādhu passissāmīti. Sā punadivase therānaṃ bhattakiccapariyosāne tassa ārocesi. So upasaṅkamitvā therehi saddhiṃ paṭisanthāraṃ katvā ekamantaṃ nisīdi. Athassa dhammasenāpati dhammakathaṃ kathesi. So therassa dhammakathāya ceva iriyāpathesu ca pasīditvā tato paṭṭhāya therānaṃ āsanaṃ paññāpesi pānīyaṃ parissāveti antarābhatte dhammakathaṃ suṇāti. Tassa aparabhāge micchādiṭṭhi bhijji. Athekadivasaṃ thero tesaṃ dvinnampi dhammakathaṃ kathento saccāni pakāsesi. Saccapariyosāne ubhopi sotāpattiphale patiṭṭhahiṃsu. Tato paṭṭhāya tassa mātāpitaro ādiṃ katvā antamaso dāsakammakarāpi sabbepi Micchādiṭṭhiṃ bhinditvā buddhadhammasaṅghamāmakāyeva jātā. Athekadivasaṃ sā dārikā sāmikaṃ āha ayyaputta kiṃ me gharāvāsena icchāmahaṃ pabbajitunti. So sādhu bhadde ahampi pabbajissāmīti mahantena parivārena taṃ bhikkhunīupassayaṃ netvā pabbājetvā sayampi satthāraṃ upasaṅkamitvā pabbajjaṃ yāci. Taṃ satthā pabbājesi upasampādesi. Te ubhopi vipassanaṃ vaḍḍhetvā na cirasseva arahattaṃ pāpuṇiṃsu. Athekadivasaṃ dhammasabhāyaṃ kathaṃ samuṭṭhāpesuṃ āvuso asukā nāma daharabhikkhunī attano ceva paccayā jātā sāmikassa ca attanāpi pabbajitvā arahattaṃ patvā tampi pāpesīti. Satthā āgantvā kāyanuttha bhikkhave etarahi kathāya sannisinnāti pucchitvā imāya nāmāti vutte na bhikkhave idāneva tāva esā sāmikaṃ rāgapāsā mocesi pubbepesā porāṇakapaṇḍite pana maraṇapāsā mocesīti vatvā atītaṃ āhari.