kuhiṃ gatā kattha gatā iti lālappatī jano

ahameva eko jānāmi udapāne mūsikā hatāti paṭhamaṃ gāthaṃ bhaṇanto pokkharaṇītīraṃ agamāsi.

Tattha kuhiṃ gatā kattha gatāti aññamaññaṃ vevacanāni. Iti lālappatīti evaṃ vippalapati. Iti ayaṃ gāthā ajānanto jano mūsikā dāsī kuhiṃ gatāti vippalapati rājakumārena pana dvidhā chinditvā mūsikāya pokkharaṇiyaṃ pātitabhāvaṃ ahameva eko jānāmīti rañño ajānantasseva imamatthaṃ dīpeti.

Paṭhamaṃ gāthaṃ bhaṇanto pokkharaṇītīraṃ agamāsi. Kumāro mayā katakammaṃ mayhaṃ pitarā aññātanti bhīto palāyitvā tamatthaṃ upaṭṭhākānaṃ ārocesi. Te sattaṭṭhadivasaccayena puna taṃ āhaṃsu deva sace rājā jāneyya na tuṇhī bhaveyya takkaggāhena pana tena taṃ vuttaṃ bhavissati mārehi tanti. So punekadivasaṃ khaggahattho sopāṇapādamūle ṭhatvā rañño āgamanakāle ito citoca Paharaṇokāsaṃ olokesi. Rājā

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๐๓๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. มูสิกชาดก”